durbinlə bir daxmada olan meşəbəyinin əlindəki çantanı oraya doğru aparmasını görür. Onlar bir qədər də yaxınlaşdıqdan sonra həmin daxmanı meşənin içindən 2 nəfər silahlı şəxsin qoruduğunu görürlər. Teymur anlayır ki, həmin daxma gələn "qonaqları" "qarşılamaq" üçün Qəzənfərin gizli postudur. Məqsəd düşməni tələyə salmaqdır. Axı kim adi bir meşəbəyidən şübhələnər ki?! Artıq düşüncə ilə hərəkət edən müstəntiq şkafı tavanla birləşən daş sütunun yanına sürüyür, o yaxşı bilir ki, bundan yaxşı yer ola bilməz. Oqtay digər tapançaya da güllələri doldurur. Bu zaman vurulan güllələr nəhəng vazanı xıncım-xıncım eləyir, qırıntıları da Oqtayın başına tökülür. Təcrübəli müstəntiq sol tərəfdən şkafın üstündən (başını yuxarı qaldırmayaraq) silahını çıxarıb atəş açmağa başlayanda Qəzənfərin bir neçə adamı daldanacaqlarından çıxıb (başlarını yuxarı qaldıraraq) açıq hədəfə çevrilir. Bu zaman daş sütun ilə şkaf arasındakı "ara məsafəsindən" (Təxminən 4-5 sm. olar) onlara diqqət yetirir, ardıcıl atəş açmaqda davam edir (O bilərəkdən belə edir ki, vuracağı adamların mövqelərini tuta, həmçinin qarşı tərəfin diqqətini sol tərəfə (şkafa) kökləyə bilsin). O birisi tapançasını sağ əli ilə götürən Oqtay birdən şkafın arxasından sütuna tərəf keçərək ayağa qalxıb sağ tərəfə fırlanaraq (özü də açıq hədəfə çevrilsə də) qəflətən sarsılmaz atəşlər açır. Bütün diqqətini şkafa yönəldən Qəzənfərin adamları onun bunu edəcəyini gözləmirdilər. Bu qətiyyətli atəşlər nəticəsində qarşı tərəfin açıq hədəfə çevrilmiş 3 adamı üz nahihəsindən və 1 adamı sinəsindən aldığı güllə yarası nəticəsində keçinirlər, Qəzənfər və qalan adamları atəş açmağa macal tapmamış Oqtay gizlənir, daha sonra patrondaşdan son gülləri çıxarıb sol əlindəki silahına doldurur. Teymur səsboğucunu silahına taxaraq kolun arxasından cəld çıxıb həmin 2 nəfəri kürəyindən güllələyir. Sağ qolu sayılan Eldarla həmin daxmaya tərəf gedən Teymur qapını açdığında nə ilə rastlaşacağını bilməsə də təhlükəyə daha da yaxın olduğunu anlayır. Teymur