dəhşətlisi onun görmədiyi iki nəfərin ona nişan almasıdır. Bu mənzərədən gözləri kəlləsinə çıxan Teymur dərhal bütün diqqətini Oqtaya cəmləmiş 2 adamdan birini titrək şəkildə boğazından (Beləliklə, Oqtay onu görsə də heç bir reaksiya verməyir), gizlənməyə çalışan adamı isə digər əlinin də şəhadət barmağını tətiyə keçirərək qətiyyətli şəkildə düz kürəyinin ortasından vurur. Müstəntiq digər adamların gəlişini gözləsə də o imarətdən bir cəsarətli çıxan olmadı. Yavaş-yavaş yaxınlaşaraq (O Teymura yaxınlaşsa özünü öldürəcəyini deyərək hədələsə belə müstəntiq hal-hazırda böyük riskə əl atmaqdadır...) Oqtayın əlindən silahı alan zaman qəflətən güllə açılır və tapança onun əlindən yumşaq ot qatının üstünə düşür, müstəntiqin gözləri bərəlir.
Böyük həyəcan içərisində olan və əl-ayağı hadisənin şokuna görə titrəyən Teymur ona təəccüblə baxıb hiddətini gizlətməyərək: "Əsla, əsla belə axmaqlıq eləmə"- söyləyir və əlindən tutub digər əlini də əlinin üstünə qoyaraq sanki bir ölünü ayağa qaldırır. Bir qədər sonra cəsarətlənərək ürək-dirək vermək məqsədilə: "Onlar sənin oğlunu öldürməklə öz zəifliklərini sübut elədilər. Sübut elədilər ki, bir uşaqdan istifadə edəcək qədər acizdirlər. Amma indi belə bir vaxtda sənə acizlik yaraşmaz dostum. Bu iş burda bitmədi. Əlbət biz ikimiz bu yolda sona qədər mübarizə aparacayıq"- deyir. Heç bir reaksiya verməyən və gözlərini qan tutan Oqtay birdən əlini sərt şəkildə özünə tərəf çəkərək sual verir: "Nə mübarizəsi axı, nə? Məndə güc mü qaldı mübarizə aparmağa, hə, güc mü qaldı"? "Güc insanların uydurduğu bir yalandır. Gücün arxasında duran hər kəs özünü qəhrəman saya bilər. Amma əsl qəhrəman gücü olmadan belə sözünü deyən, cəzasını verəndir. Sən onun ruhu şad olsun deyə ayaq üstə olmalısan. Yıxılmaq sənə yaraşmaz, sənə əsl yaraşan səni yıxanı qarşında dizi üstə çökdürməkdir. Bu işin təşkilatçısı mütləq öz layiqli cavabını alacaq, mütləq"- sakit şəkildə deyən Teymur əlini onun çiyninə qoyur. Bu sözlərdən sonra Oqtay sakit qalsa da qəzəblənmədi,