b olaraq: "Mənəm Qəzənfər"- deyir. Bu anda Oqtay (Danışıq səsini artırır) əsəbləşərək: "Ay səni əclaf, şərəfsiz, binamus, alçaq..."- söyləyir. "Yavaş ol!"- o deyir. Bu anda Teymur sual verir: "Oqtay, sənlə danışan Qəzənfər itidir"? "Bəli"- Oqtay əsəbi səslə deyir. Qəzənfər söyləyir: "İkiniz də ağıllı olun! Yoxsa uşağı öldürər cəsədini gözünün qabağında itlərə yedirərəm. Məni başa düşdüz"? Oqtay deyir: "Uşaqla işin olmasın sənin. Nə desən edərik". "Ay sağol! Bax həmişə belə ağıllı və sözə baxan olun. Sənə ismarıcda göndərdiyim yerə tək gəlirsən! Yox əgər Teymur deyilən iti də özünlə gətirsən uşağının cəsədini görməyə hazırlaş (Teymur bu anda iki qaşı arasında düyün yaranır, gözləri kəlləsinə çıxır. O, stola qüvvətli çəkicvari yumruq vuraraq ayağa qalxır)"- Qəzənfər söyləyir. Oqtay tutqun səslə: "Yaxşı, gəlirəm"- deyir. Qəzənfər "Sağol, görüşərik, əzizim"- söyləyərək telefon bağlantısını kəsir. Oqtay əsəb içində Qəzənfərin dediyi ünvana getməyə hazırlaşır. Teymur silahı şkafdan çıxarıb döyüş vəziyyətinə gətirərək: "Hara gedirsənsə tək getmə! Mən adamlarımla sənin arxanca gələcəm"- deyir. Oqtay söyləyir: "Mən oğlumun həyatını təhlükəyə atmaq istəmirəm. Xahiş edirəm arxamca nə sən, nə də polislər gəlməsin"! Artıq vəziyyətin daha da çətinləşdiyini anlayan Teymur öz otağına gedir. Oqtay silahını belinə taxır, tələsik güllələri cibinə doldurur. Bir neçə dəqiqədən sonra Teymur otağından çıxır. O Oqtaya deyir: "Ona nə sən, nə də sənin uşağın lazımdı. Onun işi mənlədir. Amma bu sözümü unutma, bu gün onun son günüdür". "Bu qədər arxayın danışmağına səbəb nədir?"- Oqtay sual verir. Bu vaxt Teymur gözlənilmədən söyləyir: "Köynəyinin yaxalığını (vorotnikini) düzəlt". Oqtay: "Heç onun yeridir? Mən nə deyirəm, sən nə deyirsən"- istehza ilə deyir. Teymur onun sözünü qulaqardına vurulmasını görüb özü onun yaxalığını düzəldir. Daha sonra o cavab verir: "Mən arxayın deyiləm. Amma sən çox narahatsan". Oqtay: "Narahat olmayım, neyləyim? Gözümün ağı-qarası bircə balam indi onun əlində