n zamanlar az da olsa səhhətində problem yaranıb, həmçinin, axırıncı hadisələr onu kifayət qədər yormuşdur. Firəngiz Teymura: "A kişi, oğlun bu gün Moskvaya gedir, amma, sən hələ də yatmısan?"- deyərək Teymuru oyadır. Bu səs-küyə görə balaca Rüstəm də yuxudan ayılır. Ailə yığışıb bir yerdə səhər yeməyi yeyir, şirin-şirin söhbətlər edirlər. Birdən Firəngizin gözləri dolur. O: "Oğlum özgə şəhərə gedir, kim bilir, bir də haçan qayıdacaq?"- söyləyir. Bu vaxt Teymur zarafatyana: "Firəngiz, elə deyirsən ki, elə bil, oğlun müharibəyə gedir"- deyir. Firəngiz də Teymura: "Sənin də olmaz da bu zarafatlarından. Oğlumuz yad ölkəyə gedir, a kişi."- söyləyərək ağlamsınır. Teymur da cavab olaraq: "Bu qədər narahat olmağına ehtiyac yoxdu axı, gedib oxuyandan sonra qayıdacaq da"- deyir. "Bilirəm, amma mən yenə də narahatam"- Firəngiz söyləyir. Teymur: "Ay sizi qadınlar, qadınlar..."- deyir. Rəsul sadəcə gülümsəyir, atası ilə anası arasında belə dialoqlar tez-tez olur. Daha sonra, o, əşyalarını hazırlamağa başlayır, artıq vidalaşma vaxtıdır. Rəsul ayağını qapıdan bayıra qoyaraq evdən çıxır. O, hamıyla tək-tək sağollaşmağa başlayır. Rəsul anasını qucaqlayır, dəcəl qardaşına isə: "Bax, mən yoxam, ata ilə ananı incitmə! Dərslərini də yaxşı oxu!"- deyərək üzündən öpür və əzizləyir, axı o ailənin ən kiçiyidir. Anası da arxasıca su atır və: "Sağ-salamat qayıt"- söyləyir (Abdullayevlər ailəsi 4 mərtəbəli binanın 2-ci mərtəbəsində yaşayırdılar). Daha sonra atası onu hava limanına aparır. Yol boyunca Rəsul gələcəyi ilə bağlı xəyalları gözünün önündə canlandırır. Nəhayət, limana çatdıqdan sonra atasıyla sağollaşanda Teymur oğluna: "Biz səninlə fəxr edirik, oğlum, sənə uğurlar!"- deyir. Daha sonra Rəsul təyyarəyə minir və təyyarə yavaş-yavaş havaya qalxır. Bu anda Teymura gizli nömrədən zəng gəlir. Əvvəlcə, cavab verməsə də sonra fikrindən daşınaraq telefonu qulağının dibinə qoyur. "Salam! Müstəntiq, gördüyüm qədəriylə işində çox yaxşısan, sadiqsən. Amma özün də bilirsən, bu işlər belə