əsirdir"- söyləyir. Teymur heç nə demir. Lakin, o, bu vaxt Oqtaya bərkdən sarılır. Bir-birinə qardaş kimi yaxın olan bu iki dost indi həyatın ən çətin imtahanı ilə üz-üzə dayanmışlar... O, Teymurla sağollaşır, evdən çıxaraq maşınına minir və göndərilən ünvana getməyə başlayır. Elə yol boyu gedə-gedə hey fikirləşir Oqtay. Çünki qatillər oğlunun qarşılığında ona və Teymura susmağı, vəzifələrindən sui-istifadə etməyi tələb edəcəkdilər. Həm də onlar mafiyadan ömürlük asılı halda qalacaqlar. Oqtay bunu bilə-bilə düşmən qapısına gedir, lakin orada onu acı süpriz gözləyəcəyindən çox narahatdır. Uzun yol getdikdən sonra artıq o göndərilən ünvana çatmış, maşında oturub gələcək adamları gözləyir. Bu müddətdə onun həyəcanı artaraq çarəsizliyə çevrilir və özünü çox pis hiss edirdi. Birdən o, yolun kənarında düz qabağında 2 "mersedes markalı" qara maşının saxlamasını görür. Oqtay bu maşınların sıradan mülki vətəndaşa aid olmadığını diqqətçəkici nömrəyə malik olmasından anlayır. Fəqət o maşından 1 nəfərin ona - maşınına tərəf gəlməsi onun şübhələrini daha da artırır. Həmin şəxs Oqtayın maşınına oturur (Bu anda Oqtay başa düşür ki, o Qəzənfərin adamıdır), silahını onun başına dayayır. Oqtay: "Demək sənsən"- söyləyir. Həmin adam onu öz maşınına mindirdikdən sonra gözlərini bağlayır, lakin silahına əl dəymir. Demək Oqtayı Qəzənfərin məkanına aparacaqdılar. Maşın uzun yol getdikdən sonra ünvana yetişir. Oqtayı maşından düşürdüb kəsə yol ilə Qəzənfərin imarətinə aparırlar (Ki o yolu yadında saxlaya, həmçinin, arxasıyca gələcək olan adamlar da onu tapa bilməsinlər). Fəqət, bir qədər yol getdikdən sonra o meşədə olduğunu anlayır. Həmçinin Bakıdan xeyli uzaqlaşdığını da... Yüksək sürətlə hərəkət edən 3 maşın Bakıdan çıxaraq Şamaxı istiqamətində şütüyür. Belə ki, Oqtayın arxasıyca hərəkətə keçən Teymur böyük əməliyyata hazırlaşır. Lakin bu vaxt o siqnalı itirir, müstəntiqin əməlli-başlı qanı qaralır... Qəzənfərin adamları ətrafa durbinlə yaxşı-yaxşı baxdıqdan sonra Oqtayı meşənin bir