a müvəffəq olur. Bu vaxt Rəşad cəld şəkildə atasının yanına qaçır. Sağdan bir neçə nəfər Oqtaya tərəf güllə atmağa başlayır. Fəqət, o cəld şəkildə daldanacaq yeri kimi divanı seçir, güllələr ondan az fərqlə yan keçir. Divanı özünə tərəf çəkir, lakin oğlu açıq hədəfdir. O hər an atılan güllənin qurbanı ola bilər... Bakı-Şamaxı-Yevlax yolu ilə hərəkət edən Teymur artıq Muğanlıya çatmaq üzrədir. Atası Rəşada olduğu yerdə qalmağı tapşırır. Oqtay onlara ardıcıl bir neçə atəş açır. Ancaq atdığı güllələrdən heç biri hədəfə çatmır, onun ürəyi çox narahatdır. Artıq gülləri qurtaran Oqtay yeni gülləri cibindən çıxararaq silahına doldurur. O dərhal ölümün pəncəsində dayanan uşağının yanına getmək üçün öz daldanacağından ayrılaraq onlara tərəf ardıcıl atəşlər açır (Ki ona doğru atəş aça bilməsinlər). Ölümlə qarşı-qarşıya dayanan Oqtay, nəhayət, oğlunun dadına yetişir. Ona bərkdən sarılır. Qəzənfərin adamları isə dayanmadan atəş açırlar. Pilləkənin tutacağının o qədər də təhlükəsiz daldanacaq olmadığını bilən Oqtay əvvəlki yerinə qayıtmaq məqsədilə oğlunu da götürərək ardıcıl güllələr atmaqla qarşı tərəfin onlara doğru atəş açmayacağını təmin edir. Lakin əvvəlki daldanacağına çatar-çatmaz Oqtayın gülləsi qurtarır. Artıq Qəzənfərin adamları üçün sözün əsl mənasında əla vəziyyət yaranır və onlar Oqtay və oğlunu güllə yağışına tuturlar. Müstəntiq böyük həyəcan içərisində, çıxılmaz vəziyyətdədir. Bu vaxt açılan güllələrdən biri qəflətən 11 yaşlı Rəşada dəyir. Onun bir anda ürəyi dayanır, ayağı yerdən kəsilir. Oqtay dəhşətə gəlir, oğlu pilləkanlardan yıxılır, onu ilk dəfə belə pis qorxu bürüyür. Oğlunu itirmək qorxusu... O, qışqıraraq cəld şəkildə pilləkənlərdən düşüb açıq hədəf olan yıxılmış yaralı oğlunu sürüyərək divanın arxasında gizlədir. Pilləkanın yanında olan skafı öz tərəfinə çəkir ki, arxadan hücum edənlərdən qorunsun. Əlbət bu anda da qarşı tərəf onu rahat buraxmır. Atılan güllələr şkafın üstündəki kiçik heykəli və yanında olan saxsı əşyaları parçalayır. Təcrübəli