" Hekaye facebook.. "

Raqil Zərnigar sözünü eşidən kimi dəliyə dönür.
Raqil. Ana sən nə danışdıgını bilirsən? Necə yəni qaçırdacam
Zərnigar. Hə bilirəm dedim qaçırdacam deməli edəcəm
Raqil. Ana nə Rövşən razıdı nədə qızın ailəsi bunu necə edəcəksən axı? Zorla onları necə evləndirəcəksən? Hə tutaqki evləndirdin deyək bəs onların xoşbəxtliyi? Səncə onlar xoşbəxt olacaq?
Zərnigar. Olacaq!
Raqil. Ana ya sən dəli olmusan yadakı mən. Ana zorla qurulan ailə necə xoşbəxt ola bilər axı?
Zərnigar. Sən Cəmalə ilə bir birinizi sevmişdiz?
Raqil. (Tutulur)
Zərnigar. Səninləyəm?
Raqil. Ana bizim həyatımızla Rövşənim həyatı bir deyil
Zərnigar. Neəc yəni bir deyil? Hə?
Raqil. Ana bizdə ailələr razı oldu bizdə adətimizə uygun susduq böyüklər olan yerdə agzımızı açmadıq!
Zərnigar. Bəs Raqib lə Ramilə necə? Onlarda sevmişdi?
Raqil. Ana Raqibin Ramiləyə könlü vardı onsuz ailələrdə razı oldu deyə onlarən evliliyi alındı. Ana bəsdi qurban olum sən kimlə kimi müqayisə edirsən? Ana bizlərdə ailələr razı oldu bizdə susduq amma Rövşən də nə qızın ailəsi razıdı nədə Rövşən!
Zərnigar. Mən yaxşı bilirəm nəyi müqayisə etmək lazımdır! Zamanla ailəsidə razı olacaq Rövşən də! İndi isə mən nə deyirəmsə odu
Raqil. Ana incimə amma bu dəfə mən sənin məsləhətinə qulaq asmıyacam Zorla kiminsə bədbəxt olmasına göz yuma bilmərəm!
Raqil otagı tərk edir. Zərnigar əsəblə ardından baxaraq qalır.
/////
Bakı. Polis bölməsi.
Anar bütün gecəni növbədə olacaq dı deyə bölmədəydi. Əlindəki telefonla oynayaraq fikirlərə dalmışdı. Nəzrini düşünürdü. Ona ilk dəfə ürəyini açdıgı günü xatırlayırdı. Daha sonra sevgili olduqları anları, indini və gələcəklərini xəyal edirdi. Turalın qəfil Anarı səsləməsi onu xəyallardan uzaqlaşdırır.
Tural. Qardaşım nə olub belə fikirlisən?
Anar. Heç nə qardaşım heç nə olmuyub
Tural. (Gülür) olmuya gəlin bacı yadına düşüb?
Anar. Yo yo
Tural. Bəsdi görək mənədə yoxdə
Anar. Tülküsənki tülküdə))
Tural. Bıy yazıq canım. Nə edim o işlərin içində çox olmuşamda
Anar.