" Hekaye facebook "

"Mənə bax! Üzümə bax, Suay" - başımı qaldırıb üzüylə eyniləşdirdi. Bulanıqlaşmış görünüşdən qara gözlərindəki həyəcanı görmüşdüm.
"Söz verirəm, indi çıxacıq buradan" - alnını alnıma dayadı. O da mənim kimi kəsik-kəsik nəfəs alırdı.
"Yalvarıram...sakitləş indi"
Birdən, lift sarsıldı və yenidən hərəkət etməyə başladıq.
"Hərəkət edirik..." - qeyri-ixtiyari gülümsədim. Allahım, sənə çox şükür!
"Sənə demişdim" - deyə fısıldadı Ayaz. Hələ də alnı alnımda, gözü gözlərimdə idi. Hal-hazırda üzümə vuran təmiz nəfəsi ilə tənəffüs edirdim. Düşdüyümüz bu vəziyyəti indi dərk etməyə başlayırdım. Geri çəkilməyimlə gözlərimə liftin bir kənarına sığınmış Ayazla gördüyüm qadın sataşdı. İriləşmiş gözlərlə bizi izləyirdi...
"Çox sağol" - deyib Ayazın üzünə belə baxmadan sarsaq hərəkətlərlə ayağa qalxdım. Buradan ən qısa zamanda çıxmaq istəyirdim.
Bir neçə saniyə sonra liftin qapısının açılması ilə özümü çölə atıb havanı uzun-uzun ciyərlərimə çəkdim. Qorxu, həyəcan...İlahi, ilk dəfə boğulma hissini yaşamışdım!
"Bu lift niyə dayandı?!!" - Ayazın dəhlizi lərzəyə gətirən səsinə qarşı dik atıldım.
"Sizə nəyə görə maaş verirəm?! Bir işi də düzgün bacarın!!!". Hər kəs bir-birinə dəymişdi. Orta yaşlı adam nəsə izah etməyə çalışırdı, ancaq Ayaz imkan vermirdi. Sözün əsl mənasında vulkan kimi püskürüb ətrafa lava sıçradırdı. Bu vəziyyətlə o qədər ürkütücü idi ki...Toxunsan öldürəcəkdi sanki.
"Suay!" - Sənan qaçaraq mənə yaxınlaşdı - "Bu halın nədi?!" - qolumdan tutub həyəcan dolu nəzərlərini üzərimdə gəzdirdi.
"Mən...mən getməliyəm. Nənəm..." - dodaqlarımdan hıçqırıq qaçınca sözüm yarımçıq qaldı.
"Ştt...Sakit" - məni qolları arasına çəkməsiylə başımı boyun girintisinə qoydum. Güclü qollara o qədər ehtiyacım var idi ki...
Bir müddət elə qaldıqdan sonra qollarımdan tutub məni geriyə çəkdi. Nəsə dedi , ancaq Ayazla göz-gözə gəlincə onu eşitməz oldum. İlahi, o bir cüt qaralar mənə elə baxırdı ki...O baxışları ömrüm boyu unutmayacaqdım.
"Gəl, gedək" - Sənanın