ə gözümə qəhvəyi, dəri paltar içərisində olan Lalə dəydi. Çox cazibədar görünürdü.
"Bu nə gözəllikdi?" - deyə dilləndi Lalə əlindəki içkiylə məni qucaqlayan zaman.
Bura səs ucaldıcılardan uzaq olduğu üçün qışqıraraq danışmağa ehtiyac yox idi.
"Onu səndən soruşmaq lazımdı" - başdan aşağı onu heyranlıqla süzdüm. Sarı saçlarına qəhvəyi rəng çox gözəl yaraşmışdı.
"Buyurun, əyləşin" - Sənan dəri kresloları işarə etdi. Tanıdıq simalarla ayaqüstü salamlaşıb Nərminlə birlikdə kresloda öz yerimizi aldıq. Olduqca rahat idi...
Hündürdə olduğumuz üçün məkanda baş verən bütün iyrəncliklər gözlərim önünə sərilmişdi. Lakin, mənimkilər sadəcə bir insanı axtarırdı...
"Nə içirsiniz?" - Sənan bizə səslənincə diqqətimi ona yönəltdim. Belə yerlərdə nə içilərdi ki?
"Visqi" - Nərmin dillənincə ona tərəf çevrildim. Bu gün içki olmayacaqdı!
"Meyvə şirəsi əgər varsa yaxşı olar" - dedim Nərminin gözlərini bərəldərək üzümə baxmasına əhəmiyyət vermədən. Ayıq Nərminlə güclə başa çıxarkən, sərxoş Nərmini düşünmək belə istəmirəm.
"Əgər, istəyirsə biraz dadına baxsın. Çox içməz" - dedi Sənan Nərminə göz vuraraq. Ah! Tam adamından razılıq almışdı! Bundan sonra Nərmini tutmaq qeyri-mümkündü.
Sənan yanımızdan ayrılınca bezginlikə gözlərimi ətrafda gəzdirməyə başladım. Nə halları varsa görsünlər...!
"Ooo kimləri görürəm!" - gülümsəyərək qara kostyumlu cavan oğlan mənə doğru yaxınlaşdı. Siması tanıdıq gəlirdi, ancaq...
"Tanımadın?" - üzündəki geniş gülümsəmə insanın içini isidirdi.
"Mən, Səndər" - deyib əlini mənə doğru uzatdı. Hə! Xatırlamışdım. Ayazdan zərrə qorxusu olmayan dəmir ürək adam.
"Bağışla, bir an xatırlaya bilmədim" - cəld havadakı əlini tutub sıxdım.
"Olsun, yenə öz gözəlliyinlə məkana günəş kimi doğmusan" - səsindəki səmimilik bütün zərrəsinə qədər hiss olunurdu. Nədənsə bu adamı çox sevmişdim. Ağlındakı dilində idi.
"Sənin də haqqını yemək olmaz" - sözlərimə qarşı kiçik qəhqəhə atdı.
"Həmişəki halımdı" - fəxrlə pencəyinin yaxasından tutdu. Həqiqətən, bu adam