dəliydi!
"Mən gedim. Sənin qədər olmasa da digər gözəl qızlar məni gözləyir" -əl sallayıb yanımdan ayrıldı. Yalnızca gülümsəyərək arxasınca baxmaqla kifayətləndim. İki sözüylə necə də kefimi açmışdı. Bu adamın Ayazın qardaşı olduğuna inanmaq bir kənara, inandırmaq belə qeyri-mümkündü.
Yenidən ətrafı seyrə daldım.
"Çox axtarma" - deyə Nərmin qulağıma fısıldadı.
"Bax, ordadı" - gözləriylə cızdığı trayektoriyanı izlədim və sonda...gördüyüm mənzərəylə udqunmalı oldum.
Məkanın digər tərəfindəki geniş divanda Ayaz, yanında isə sarışın qadın əyləşmişdi. O qədər səmimi idilər ki...Bu iyrənc mənzərəni yox sayaraq gözlərimi qapayıb içki qoxan havanı ciyərlərimə çəkdim. Sadəcə, buradakı qoxudan belə sərxoş olmaq olardı. İçkiyə ehtiyac belə yox idi...
"Bu da içkiləriniz...!" - Sənanın masaya qoyduğu meyvə şirəsini zaman itirmədən başıma çəkdim. Dodaqlarımdakı quruluq getmişdi, ancaq boğazımdakına bir çarə qılmalı idim.
Əlimi visqiyə atırdım ki, Nərminin - "Hey, o mənimdi" - deyə etiraz etməsinə qarşı əl saxlamalı oldum.
Ətrafı bürümüş dumana inad onları buradan elə gözəl görürdüm ki...Bir an belə gözlərimi ayırmırdım. Qadın sanki Ayazın içinə düşməyi özünə məqsəd qoymuşdu.
"Suay, yaxşısan?". Sənanın sualına cavab olaraq sadəcə başımı yuxarı-aşağı salladım. Deyildim! Heç yaxşı deyildim!
Aradan keçən yarım saat ərzində dəyişən, ancaq Nərminin vəziyyəti idi. İçdiyi bir qurtum visqi ilə sərxoş olmuş, yarı açıq yarı qapalı gözlərlə ətrafı izləyirdi.
Ayaz cəbhəsində isə vəziyyət eyni idi. Onlar həminki səmimi vəziyyətdə, mən isə parçalanmış duyğuların bədənimə batan ağrısıylaydım.
"Suay, rəqs edək?". Sənandan gələn ani təkliflə bir an çaşqınlıq yaşadım. Axı...Tərəddütlə üzümü Nərminə çevirdim. Yanında bizim olduğumuzu belə unutmuş vəziyyətdəydi. Diqqətini mənə verməsi üçün qoluna yavaşca vurdum. Hiss etmək bir kənara, oturduğu yerdə daha da sallanmağa başladı. Artıq, buradan getmə vaxtı idi...
"Gəl" - Sənan mənə əlini uzadınca çarəsiz qalıb havadakı əlindən tutdum və