ə udquna bildim. Bədənimdəki gücün son damlasına gəlib çıxmışdım.
"Suayı sevirəm! Eşidirsən Ayaz?! Suayı sevirəm!" - Sənan elə bir qışqırdı ki, bədənimdən keçən titrəmə dalğası ilə gözlərimi qapayıb özümü beynimdə əks-səda verən səsin hakimiyyətinə buraxdım.
Əlimin altından çəkilən bədənə bir reaksiya verməzkən qulaqlarıma dolan qışqırıq səsləri ilə yatdığım yuxudan dik atıldım.
Sənan aldığı ikinci yumruğun təsiri ilə yerə sərilmiş, öskürür, mühafizəçilər isə Ayazı tutmağa çalışırdı. Ayaqlarım sanki yerə yapışmış hərəkət edə bilmirdim. Buna cəhd belə göstərmirdim!
Artıq məkanda həzin musiqi çalır, boşalmaqda olan rəqs meydançasında yalnızlıqla baş-başa buraxılırdım...Özümü o qədər bərbad hiss edirdim ki...Bir anda hər şey necə də tərsinə dönmüşdü. Bu, gördüyün xoş yuxudan cingiltili zəngli saatın səsinə oyanıbda yenidən yatmağa çalışarkən sərf etdiyin çabaya bənzəyirdi...
Birdən, nə olduğunu anlamadan qolumdan çəkilib sürüklənməyə başladım. Güclü əllər arasından çıxmağa çalışırdım, ancaq mümkün deyildi.
Bir an qolum buraxıldı deyə sevinərkən, kürəyimin soyuq divara çırpılmasıyla dodaqlarımdan inilti qopdu. Zibil! Gözlərimi ağrıyla aralayan kimi qığılcımtək yanan bir cüt qarlarla qarşılaşdım. Məni də özüylə yandırması an məsələsiydi...
"Sənə niyə toxunurdu?" - səsi ürkütücək qədər sakit idi. Alt dodağını yalayıb iki əlini də başımın yanında divara səbitlədi.
"O alçaq sənə niyə toxunurdu dedim, Suay!" - üzümə doğru qışqırıb divara yumruğunu keçirincə dik atılaraq qorxuyla gözlərimi qapadım. Bədənim yel kimi əsirdi. Titrəyən çənəmi saxlamaq istərcəsinə dişlərimi bir-birinə sıxdım. İlahi, sadəcə yox olmaq istəyirdim. Xırda parçalara bölünmək və sonsuza qədər yox olmaq...
Nəfəsi uzaqlaşınca gözlərimi yavaşca araladım. iri cüssəsi alov topası kimi qarşımda o tərəf bu tərəfə gedirdi. Heç bir günahım olmasına baxmayaraq nə vəziyyətə düşmüşdüm. Bu vəziyyətilə o qədər qorxulu idi ki...
Birdən dayanıb mənə tərəf çevrilincə arxamdakı soyuq divara daha da sığındım. O