ə əyilib kəməri çıxardıqdan sonra eyni sərtliklə qolumdan tutub maşından çıxardı.
Haraya getdiyimizi bilməyərək sadəcə Ayazın iti addımlarına ayaq uydurmağa çalışırdım.
Ayın saçdığı cılız işıqdan gördüyüm qədəri ilə geniş həyətə daxil olmuşduq. İri qapını təpik vuraraq açıb məni də arxasınca çəkişdirərək içəri daxil oldu. Qolum qopacaqdı artıq!
"Ayaz burax!" - qolumu çəkişdirdim. Sanki kar olmuş, eşitmirdi.
"Ayaz burax! Nə istəyirsən hə?! Nə?!" - bu dəfə güclü əlindən xilas ola bilmişdim. Mən bunlara layiq olacaq nə etmişdim axı?! İlahi, niyə mənə belə qorxunc baxır?! Başımı itirəcəkdim!
Üzərimə gəlib məni divarla arasına sıxışdırdı.
"Onu sevirsən?". Gözlərindəki o dərinlik...Başımı aşağı endirdim. Bu səs tonu bədənimi titrədirdi.
"Səninləyəm, Suay! Onu sevirsən?!" - o gur səsi evi lərzəyə gətirdi. Qarşısında bədənim bir yarpaqtək əsərkən necə bu qədər qəddar ola bilirdi axı?!
"Üzümə bax" - səsi yenə öz sakitliyinə bürünmüşdü. O gözlərə baxacaq gücdə deyildim!
"Səninləyəm!" - çənəmdən tutub başımı qaldırdı - "Üzümə bax! Üzümə!" - gözbəbəkləri iriləşmiş, çənəsi qəzəbdən titrəyirdi. Divara elə sığınmışdım ki, artıq içinə girəcəkdim.
"Bayaqkından da irəli getmisiz?". İlahi, ölmək istəyirdim! O baxışları görməkdənsə ölmək! Bu saniyə, burada canımı tapşırmaq!
"Lənətə gələsən! Susma, Suay! Susma!" - tutduğu çənəmi sıxdı. İstər istəməz gözümdən yaş düşdü yanağıma doğru.
Üzünü daha da mənimkinə yaxınlaşdırdı. İkimiz də nəfəs nəfəsə idik.
"Cavab ver mənə" - fısıldadı. Sakitləşmiş olmasına baxmayaraq bir cüt qaralar hələ də vulkan kimi püskürürdü. Gözlərimi qapamağımla onunla yaşadıqlarım film fraqmenti kimi gözlərim önündən keçərkən ağzımdan sadəcə sonum olacaq bir kəlmə töküldü.
"Hə". Səsim hələ də boş divarlara dəyib qayıdarkən gözlərimi açıb qətiyyətlə gözlərinin dərinliyinə baxdım. Zamanı durdurmuşdular sanki...
Əvvəlcə məni dodaqlarındakı istehzalı gülüşlə başdan aşağı süzdü. Sonra yavaş- yavaş qulağıma doğru əyildi.
"Məndən günah getdi" -