bilən sənin adətin qarğalar oynamamış qapını qırmaqdı" - əllərimi qoynumda birləşdirib divara söykəndim.
"Qarğalar oyanmayıb ki" - çaşqınlıqla üzümü incələdi sonra qaşları havalandı.
"Həə! Sənin saatdan xəbərin yoxdu...!" - deyib qəhqəhə atmağa başlayınca cır səsinə qarşı üzümü turşutdum. Sakitləşmiş baş ağrım yenidən güclənməyə başlayırdı.
"Sənin təzyiqin qalxmayıb?" - dedim zarafatyana. Hələ də gülürdü.
"Bax" - qol saatını uzatdı. Göz bəbəklərimi deşən rəqəmlərlə çaşbaş qaldım. Nə?! Saat 08:00 idi. İlahi, mən on-iki saatdan çox yatmışdım?!
"Susi, məncə sənin təzyiqini yoxlamalıyıq". Mən burada zamanı qarışdırmışdım! Zarafatın yeri deyildi!
"Yaxşı, bəs bu vaxt burda olma səbəbini öyrənə bilərəm?". Alt dodağını dişləri arasına aldı.
"Bu gün, mən də sənlə şirkətə gələcəm" - deyib qonaq otağına keçdi. Qapını arxasınca bağlayıb yuxunun verdiyi keyliklə ayağımı sürtərək arxasınca irəlilədim. Bir dəqiqə...! Ayaq saxladım. O nə dedi?!
"Şirkətə gələcəksən?!" - cavab vermədən divana əyləşib ayaq-ayaq üstünə atdı.
"Nə münasibəti ilə?" - əlimi belimə qoyub eyhamla qaşımın birini havaya qaldırdım. Ağlıma bir-iki şey gəlirdi, ancaq...nəysə!
"Gəlmək olmaz? Bu nə paxıllıqdı, Suay xanım" - gözlərini süzdü. Eh, onun söhbəti dəyişmə çabaları!
"Yaxşı elə olsun". Bir şeyi çox uzatmaq adətim deyildi. Axır əvvəl hər şey aydın olacaqdı.
"Həm, sən güzgüdə özünə baxmısan? Qırmızı saçların biz-biz durub" - üzünü turşutdu - "Cəhənnəmdən qaçmış ifritələrə oxşayırsan". Nə?! Eşitdiklərimin təsiri ilə dəhşətlə gözlərimi ona dikdim. O nə dedi mənə?!
"Sən...sən nə dedin?!"
"Şey, yəni..." - pişik balası kimi baxırdı - "Yəni, cənnətdən qaçmış ifritələrə"
"Nəə?!" - hirslə bir addım atdım ona doğru! Divanın üstünə qalxdı.
"Yox! yox! Susi, elə demək istəmədim, vallah!" - qorxuyla əllərini qarşısında sallayırdı. Bir addım daha atmağımla geri-geri getdi.
"Şey, yəni ki..."
"Sus!" - üzərinə gələn kimi, o cır səsiylə çığırtı atıb cəld yerindən götürüldü.
* * *
Nərminlə taksidən enib