b şirkətin girişinə doğru addımlamağa başladıq. Dəli qız bütün yolu indi olduğu kimi bic-bic gülümsəyirdi. Artıq bu, getdikcə əsəbpozucu hala gəldiyindən hirslə qarşısına keçdim.
"Gülməli olan nədi, mənim əziz dostum?!"
"Çox çəkici görünürsən" - deyib yenidən dodaqaltı gülümsədi. Sözlərinə qarşı bir daha yuxarıdan aşağı özümə baxdım.
Təbii ki...Əynimdəki tünd yaşıl , dizdən iki barmaq aşağı olan paltarla və gözümdəki indiyə kimi etmədiyim gözçıxaran makiyajla başqa necə görünəcəkdim ki. Səhər olanlardan sonra məni zorla bəzəmişdi. İndi özümü sözün əsl mənasında hədiyyə qutusu kimi hiss edirdim.
Birlikdə möhtəşəm giriş qapısından içəri daxil olduq. Üzərimdə hiss etdiyim baxışlarla çox gərilirdim. Dəli qızı niyə dinləmişdim axı mən!
"Ouu Suay...!". Lalə qaşları havalanmış, ağzı açıq tərzdə məni süzürdü.
"Bu nə gözəllikdi? Nəyi qeyd edirik?" - əlimdən tutub məni ətrafımda döndürdü. Bu sözləri istər-istəməz ruhumu oxşarkən, Nərminin qısqanclıq dolu baxışları diqqətimdən yayınmadı.
"Rəfiqələrin kraliçasının əsəridi" - dedim Nərminin çiynindən tutub özümə sıxaraq. Sözlərimə qarşı üzünə geniş gülümsəmə yayıldı.
"Təbrik edirəm. Gözəl işdi" - Lalənin zarafacıllıqla dillənib əlini Nərminə uzatmasıyla Nərmin özündən razı tərzdə çiyinlərini dikləşdirib Lalənin havadakı əlini sıxdı.
"Doğrusu, mən bir şey etmədim, sadəcə, gözəlliyini ortaya çıxardım". Nərminin sözlərinə qarşı qaşlarımı çatdım.
"Nədi, mən həmişə gözəl deyildim?" - əlimi belimə yerləşdirib yalançı əsəblə dilləndiyim zaman ikisidə eyni anda qəhqəhə atmağa başladı.
* * *
Qızlarla ayaqüstü söhbətimiz zamanı xəstə olan memarın əvəzinə məni təcili olaraq iclasa çağırdıqları üçün Nərmini Lalə ilə baş-başa qoymalı olmuşdum.
Yarım saat çəkən iclas o qədər sıxıcı keçmişdi ki. Kostyumlarından belə zənginlik qoxusu gələn adamlar...İki status bizdən yüksəkdə olduqları üçün poladdan olan eqoları arxasına sığınıb öz mənliklərini unudan insancıqlar...İclas boyunca müşahidə etdiyim yalnız bunlar olmuşdu. Həqiqətən,