ilk dəfə onlar üçün səviyyəli, mənim üçün isə boş vaxt sərfindən başqa bir şey olmayan bir iclasda iştirak etmişdim. Bəlkə də belə insanların eyni anda bir yerə yığışmasında üzərində işlənilən layihənin böyük rolu var idi. Nə bilmək olar...Ayazın həmin iclasda iştirak etməməyi isə ayrı təəccüb doğuran hal idi. Düzü, mən də sadəcə öz varidatlarından dəm vuran insanlarla qarşı-qarşıya oturacağımı bilsəydim bu işə əvvəlcədən etiraz edərdim.
Sonda, iclas bitmişdi və mən dəhlizdə ətrafa baxınaraq öz otağıma doğru irəliləyirdim. Bizim dəli qız hardaydı görən...
Gur qəhqəhə səsi eşidincə ayaq saxlayıb həmin səslərin sahiblərini aydınlaşdırmağa çalışdım. İzlədiyim tanış səs, məni tam da Sənanın otağı qarşısına çəkib gətirdi.
Açıq qalan qapıdan gördüyüm mənzərəylə bir anlıq təəccüb yaşadım. Bu ki Nərminlə Sənan idi. Qarşılıqlı gülüşürdülər.
Bir an geri qayıtmaq istəsəm də sonra fikrimi dəyişdim. Qapını astaca itələməyimlə çıxan cırıltılı səsə qarşı ikisi də üzlərində geniş gülümsəmə ilə mənə tərəf çevrildilər. Nəsə özümü günah üstə tutulmuş kimi hiss edirdim.
"Görürəm, kefiniz yaman yerindədi" - dilləndim içəriyə çökmüş sükutu yox etmək istərcəsinə. Bir müddət boş-boş eləcə üzümə baxsalar da sonra yenidən gülməyə başladılar. Nə baş verirdi axı? Çaşqınlıqla gözlərim Nərminlə Sənan arasında gedib gəlirdi. Biri mənə nə olduğun deyəcəkdi?!
"Nərmin sizin uşaqlıq xatirələrinizdən danışırdı" - sonda Sənan dilləndi zorla saxladığı gülüşünün arasından. Ah! Eşitdiklərimlə bütün qanımın üzümə hücum etməsini anbaan hiss edirdim. Tədirginliklə gözlərimi Nərminə çevirdim. Göz-gözə gəlincə gülməkdən qızarmış siması ağarmağa üz tutunca qorxduğumun çoxdan başıma gəldiyi gerçəyi bir şillə kimi üzümə vuruldu.
_______________________________
14 il əvvəl
Ucsuzbucaqsız dəniz və qızmar günəş altında ilıqlaşmış duzlu dəniz suyu...Yandırıcı narın qum üzərində tullanaraq həsirə çatmağa can atan insanlar və boynunda sallanan fit'ə baxmayaraq qışqırmaqdan boğazı gələn kül rənginə dönmüş