isteyirsiniz birde siz yoxlayın.
Gülümsedim, sinifin qarsısında dayanmisdiq.
•Deyesen heyecanlısınız Şebnem xanım?
•Biraz...
Yox yalan deyirdim, chox eyecanlı idim. En chox qorxdugum shey sagirdlerimin meni sevmemesi idi.
•Salam usaqlar.
Cemile müellimenin sesi chox sert cıxmısdı.
•Salam müellim.
Daha alcaq sesle, masa arxasından qalxan müellimeye doĝru çevrilerek.
•Salam Xeyale müellime.
•Salam Cemile xanim buyurun eylesin.
•Xeyir chox qalmayacagam usaqlara iki kelime melumat verib cıxıram.
Xeyale müellime chox gözel ve ince bir xanım idi, onun zerif barmaqlarına qelem ayrı bir gözellik vermisdi, ilk baxısda ona qarsı xos hissler duymusdum. O gözel cöhresine zerif ve semimi bir tebessüm yerlesdirerek, bası ile meni salamladı, mende ona eyni tebessümle qarsılıq verdim. Cemile xanım sagirdlere cevrilib.
•Usaqlar sizi yeni edebiyyat müelliminiz Şebnem xanım ile tanıs edmek isteyirem, seherden size ders deyecek...
Onların hamısı o qeder sevimli idiler ki, onların her birinin valdeyini chox sanslı deye kecdi icimden. Bir vaxtlar menim de xeyallarımda sirin usaqlarım vardı.
Bunları düsünmemeli idim artıq, bütün bu düsünceler mene ezabdan basqa bir shey vermirdi. Kendin kücelerinde gezdikce sakit xosbext heyatların varlıĝını hisd edirdim, her ev, her pencere, her das, her küce bir heyatın izini dasıyırdı. Her kesin ayrı dünyası, ayrı arzuları, ayrı düsünceleri, ayrı problemleri vardı. Bir gün men yaralarımı sarıya bilecekdim mi? Xeyir, hec vaxt qelbimde onun yeri dolmayacaqdı, o yanımda olmadıĝı müddetce men ezab çekmeye mehkum idim. Bir ölüm kimi idi onun yoxluĝu, men nefesi ile yasayırdım, amma onun gülüsünü bele cox görmüsdüler.
Yorgun halda heyetde qoyulmus kicik oturacaga buraxhdım özümü! Bu qeder yorgun olmagimin sebebini anlamırdım. Axı men bu qeder gücsüz aciz deyildim. Ilk ayrılıĝımızda bele bu qeder aciz hiss etmemisdim özümü. Atam... Ax o zalım insan... Usaqlıq illerimin kabusu olan insan. Niye edirdi ki bunları? O öz sevgisinin qarsılıgını

<< 1 ... 11 12 [13] 14 15 ... 25 >>