yaxhınlashdım. Titrek sesle
•Salam...
Dedim, dalgın baxhıslarını mene cevirdi.
•Salam.
Deyerek mene yanında yer verdi, eyleshdim bir müddet susduqdan sonra.
•Niye tek oturmushan?
Deye sorushdum.
•Teklik yaxshıdır.
•Niye ele düshünürsen?
•Yaralardan qorunmaq uchun tek olmaq yaxshıdır.
Sesindeki nida üreyimdeki bir sheylerin qırılmasına sebeb olmushdu, gözlerimi gözlerinden ayırmadan.
•Sen insanlardan qorxurshan. Men teklikden..
•insanlar öz menafeyleri üchün yashayırlar, insanlar özlerine xeyir getirmeyen sheylere bash qoshmurlar, onlar ancaq özlerini düshünürler.
Üzümde qeribe bir tebesumle bashimi bulayaraq baxhıshlarımı ondan qachırdım, cantamı achıb qutunu cıxhardım ve ona uzadaraq
•Yeyirsen?
Dedim. Gülümseyerek bir qutuya bir mene baxhdı. Sonra sessizlik sürmüshdü etrafda. Elimdeki qogalın son tikesini udaraq qutunu ona verdim ve ayaga qalxhdım.
•Belke de yanılırshan büthün insanlar sen deyen kimi deyil..
Dedim ve arxhama baxmadan ondan uzaqlashdım, baxh bele addım atdıq dostluqa. Belke de men düz hereket etmemishdim, menim varlıĝım hech kime xoshbextlik getirmirdi, men öz varlıĝımla onu da ucuruma sürüklemishdim. Axhı men bele olsun istemedim. Calan telefonumun seshi yene meni o xosh xatirelerden ayırdı. Ekranda gördüyüm nömre berbad halda olan keyfimi daha da pozmushdu. Qezeble yerimden qalxhıb telefonu achdım.
•Alo..
•Hardasan Şebnem?...
Bu söz ele möhkem deyilmishdi ki, bir an telefonu qulaqımdan ayırmaqıma sebeb olmushdu.
•Oo cenab Rüstem bey menim veziyyetim sizi maraqlandırır mı?
•Meni deli eleme Şebnem hardasan deyirem...
Sesinden hiss edirdim özünü sakitleshdirmeyr calıshırdı, onun bu halını yaxshı bilirdim.
•Sizin ne düshündüyünüz ve ne hiss etdiyiniz vecime deyil. Uzaq durun menden sizi heyatımda istemirem....
Chox gözel bilirdi ki artıq itirecek hech neyim yoxhdur ve onun qezebi, sert sözleri daha meni qorxhutmur.
Sesini sakitleshdirmeye calısharaq.
•Şebnem qızım...
•Qızım deme mene...
Deye baĝırdım, sesi

<< 1 ... 6 7 [8] 9 10 ... 25 >>