təşkilatının yaranması haqda təkliflər də səsləndirilmiş, Eşşəkli kənd ağsaqqalları və ziyalıları tərəfindən hüquq müdafiəçisi, İşgəncələr Əleyhinə Komitənin rəhbəri Elçin Behbudova eşşəklə bağlı müraciət edilmişdi. İlk müraciəti Elçin Behbudov “eşşək söhbətinə” görə geri qaytarmışdı.

Onun Eşşəkli ictimaiyyətinə göndərdiyi məktubda eşşəyə “eşşək” deməyin “psixoloji işgəncə” olduğunu yazılmışdı. Məktubdan nəticə çıxardan Eşşəkli kəndinin ədəbiyyat müəllimi eşşək sözünü “uzunqulaq” sözü ilə əvəz edərək məktubu yenə eyni ünvana yolladı.

Bir ay sonra cavab gəldi: “Bu müraciəti siz yox, uzunqulağın yaxınları, ya da ən azı Heyvan Hüquqları ilə məşğul olan Qeyri-hökumət təşkilatları etməlidir”.

Nəinki Eşşəkli kəndinin sakinləri, heç saçlarını arxaya darayan ədəbiyyat müəllimləri də “Qeyri-hökumət təşkilatı” sözünün mənasını bilmirdi. Bütün bunların müqabilində şirin şöhrəti getdikcə yayılırdı. Hətta bil il sonra, Bursa zooparkındakı şirin də “Allah” deməyə başlaması haqqında “Milliyyət” qəzetinin xəbəri Bakı şirinin xatırlanması ilə başa çatırdı.

Xural qəzetinin köşə yazarı Nərmin Kamal Milliyət qəzetinin bu xəbərini olduğu kimi köşə yazısının əvvəlinə “copy-paste” edərək mətni Azərbaycan dilinə tərcümə etmiş daha sonra isə bir zamanlar Bursa həbsxanasında yatan Nazım Hikmətlə Bursa zooparkındakı “Allah” deyən şir arasında paralellər aparmış yazının sonunda Nazım Hikmətin “Günəşi içənlərin türküsü” adlı ilk şeir kitabının Bakıda çap olunduğunu və “Allah” deyən şirlərin də əvvəlcə Bakıda zühur etdiyini də qeyd eləmişdi.

Yazı belə qurtarırdı: “İki şir, biri meşənin, biri poeziyanın, ikisi də qəfəsdədir, amma qəfəs birinin içində, o birinin çölündədir.

Ona görə də biri “Allah, Allah” deyir, o birisi isə arvadına məktubunda ”bir üsyan bayrağı kimi gözəl olmalı Nazım Hikmətin arvadı” yazır . Yazı belə də qurtarırdı. Şir ölkənin bir nömrəli heyvanına çevrilirdi.

Hətta ciddi və müstəqil ekspertlər onun bir müddət sonra Layka şöhrətinə çatacağını