a danışma.

-Oldu.

-Fantast yazıçı Namiq Abdullayevi deyirəm. Onun haqqında 525-ci qəzetdə bir yazı oxumuşdum. Yaxşı yazı idi. Əjdər Ol yazmışdı. Kamançaçalan Habil Əliyevdən kitab yazan Əjdər Olu deyirəm. Əjdər Ol indi Pensiya Fondunda kadrlar şöbəsinin rəisi işləyir. Namiq Abdullayev ömrünün axırında qadın üzünə həsrət qalıb. Axı o vaxt bar-zad yox idi. Amma Namiq bundan yox kosmosdan, göydən yazıb. Bir dəfə rus ər-arvadına elə maraqlı söhbət edib ki, axırda rus öz arvadını buna təklif edib. Bu da deyib, olmaz. Bax, buna deyərlər, nə əldən qoyur, nə yardan doyur.

-İçək, Namiqin sağlığına.

-Yox, içək elmə öz arvadını qurban verən rusun sağlığına. Bax, belə millət Dostoyevski, Tolstoy yetişdirə bilərdi. Böyük söhbətlər olan yerdə arvad söhbəti boş şeydir. Öz ölkəsini Romadan xilas etmək üçün Kleopatra Roma imperatoru Antonini öz yatağına saldı. Antoni day orda neylədi, bilmirəm. Antoni Kleopetraya aşiq olan Yuli Sezardan kifayət qədər gənc və ehtiraslı idi. Alman qızları əsgərlərin altına ona görə yıxılırdılar ki, alman xalqının sayı çox olsun. Böyük millətlər xoşbəxtdir. Biz də onların qızlarına qəhbə, oğlanlarına “qoluboy” deyirik.

-Qoluboy olmaq yaxşı şeydir ki..?

-Sən Artur Rembosansa bəli, yaxşı şeydir. Sözümü kəsmə. Nitsşe fövqəlinsandan yazdı. Bacısı onun əsərlərini pozub təzədən düzəltdi, Hitlerə verdi. Hitler alman xalqını “ari xalq” elan etdi. Alman qızları Nitsşe fəlsəfəsinin eşqinə zabitlərin altına yıxılırdılar. Düzdür, onlar da sonradan xarab oldu. 60-cı illərdə türklərin altına yıxılmağa başladılar. O vaxt Gunter Qrass yazmışdı ki, türklər Almaniyanı Osmanlı vaxtında fəth eləyə bilməsələr də indi fəth etdilər. Təsəvvür edirsən, o vaxt Almaniyada doğulan dörd uşağın birinin atası türk idi. Bu da Nitsşe fəlsəfəsinin axırı. Onu bircə Hitler başa düşdü, o da səhv başa düşdü. Hitlerdən sonra isə ümumiyyətlə Nitsşeni başa düşən olmadı. Nitsşenin əsərlərinə bacısı kəsib-doğramasaydı heç Hitler də onu başa düşə bilməyəcəkdi.