piştaxtasına çatanda Ramilə başını mənə döndərdi:

-Mənə bir Kent 4 al də..

Heç nə demədən piştaxtaya tərəf iki addım atdım. Bir manat uzadıb “Kent 4” dedim. Satıcı həsrətlə üzümə baxıb siqareti mənə verdi.

İstədim üzünə deyəm ki, barmağındakı istiliyi qutu ilə Ramiləyə ötürdün, deməli sən də onunla olmusan.

Demədim. Ayıq idim. Ehtirassız idim. Budda kimi.

Amma Budda heykəlindən fərqli olaraq yanımda qəhbə vardı. Hüseyn gəldi, çatdı. Taksiyə oturduq. Hüseyni qabağa keçirtdim.

Hekayəni mən yazdığıma görə özümü qabağa verirəm. Əcəb də eləyirəm.

Bal tutan barmaq yalar. Amma qabaqda oturmaqdan xoşum gəlmir. Ona görə Hüseyni qabağa keçirtdim.

“Taksiyə nə qədər verəcəyik,” - bunu başımı qaldırmadan soruşdum.

Ramilə “üç şirvan”” dedi. Beş manatlıq çıxardıb Hüseynə uzatdım. Sonra qızların hərəsinə bir iyirmi manatlıq verdim. Alıb “sağ ol” dedilər.

Oxucular elə bilər ki, guya mən taksi şoferinə “atmışam”. Onlara heç Allahın özü də ata bilməz. Pulun üstünü Hüseyn düzəltmişdi.

Sauna yaxında olmalı idi. Əlimlə Ramilənin belini qucaqladım. Soyuq idi beli. Bunu barmaqlarımı köynəyin altından soxandan sonra bildim.

Ramilənin heç vecinə deyildi. Amma bu söhbətin üstündə dostum sevgilisindən ayrılmışdı.

Qızı yaman sevirdi. Yaxın yerlərdə qalırdıq. Elmlər Akademiyası metrosundan yuxarıda, Bənövşə şadlıq evinin yanında. Aradabir Elmlərə düşürdüm.

Görürdüm ki, Bakı Dövlət Universitetinin qabağındakı telefon avtomatının qabağında bədənini az qala telefonun qutusuna soxub danışır. Əlimi çiyninə qoyub salam verirdim. Məni görüb gülümsəyirdi.

Pis oğlan deyildi. Bir dəfə qızı 106 ilə yola salanda onun üstündə dava eləmişdi.

Metronun qabağında qızı avtobusa qoyub. Qızın yanındakı yer boş imiş. Avtobusa girən oğlanlardan biri qızın yanında oturub. O da dərhal avtobusa minib oğlanı beş sıra arxaya keçirdib.

Dərsə bir yerdə gəlirdilər. Amma bu uzun sürmədi. Ayrıldılar. Səbəbini soruşdum. O vaxt hələ başqalarının həyatına