olan kimi tez boşaldım.

Amma bilmədim o buna çox sevindi, yoxsa mən? Ayağa durub siqaret yandırdım.

Siqareti pəncərədən atıb hamama girdim. Artıq Ramiləni görmək də istəmirdim.

O artıq gözümdə bir iblis idi. Hüseyn də tez çıxdı. Birgə gəldiyimiz taksiyə oturanda elə bil yad adamlar idik. Ondan utanmırdım əlbəttə ki.

Belə şeyləri tarixdə qoymuşam. Sadəcə bu cür qadınlarla olmaq ölü ilə olmaq kimi bir şeydir.

Azərbaycanda fahişələrin hamısı namuslu qadınların çoxu belədir. Bir qız dostum danışmışdı.

Qrup yoldaşı olan bir oğlan xalası qızına dəli kimi aşiq imiş. Qız da bunu sevirmiş. Valideynləri də verməməkdə olsunlar.

Oğlan qızı qaçırdır. Məcbur olub valideynlər barışır və onlar evlənir. Amma az sonra ayrılırlar. Çünki qız oğlanın oral və anal seks kimi cinsəl tələbatlarına cavab vermirmiş.

Utanırmış. Oğlan da axırda məcbur olub ondan ayrılıb.

Son zamanlarda antennamın qəbul etdiyi siqnallara görə Azərbaycanlı qadınlar aybaşşı dövrlərdə ərləri ilə anal yolla cinsi əlaqədə olurlar.

Amma azərbaycan qadını siyasi, sosial və cinsəl kuluarlarda passiv olaraq qalır. Yalnız bir yolla cinsi əlaqədə olmaq insanı lümpenləşdirir.

Fikir vermisinizsə, küçədəki insanların çoxu bir-birinə oxşayır.

Bu cinsəl totalitarizmin nəticəsidir. Vaxtım olsa cinsi totalitarizm adlı bir roman yazacağam.

Azərbaycanda seks bir elm kimi çox zəif inkişaf edib.

Müstəqilliyin ilk illərində Azərbaycanda seks haqqında kitablar çıxdı. SSRİ-nin mədəniyyət naziri bir dəfə bəyan eləmişdi ki, SSRİ-də seks yoxdur.

Camaat aclığa düşmüşdü. 90-cı illərin əvvəllərində pedoqogika professoru Allahverdi Eminovun “Payıza qədər (Seks haqqında söhbətlər)” adlı kitabı çap olundu. O kitabı oxuyandan sonra adamda daha durmurdu.

Qadın ilə kişi tanış olurdular. Evə gəlirdilər. Qadın soyunurdu.

Bu zaman Allahverdi Eminov kişini ofsayda salıb impatent şair təxəyyülü ilə özü qadına girişirdi: “O ağ baldırlar bambaşqa bir dünyada xəbər verirdi.

Həyat