xaricden cox kohne gorkemi var idi. kicik, demir qapi olmasina baxmayaraq qapi pas baglamsihdi, divarlara vurulmush sementin bezi yerleri ucub yere toulmushdu. Lara cesaretini toplayib qapini doydu. Nece qarshilanacagini bilmirdi. Bir az heyecanli idi. qapini eyninde kohne cit parcadan don olan mehbube acdi. lamiye gorer-gprmez uzunde teeccub qarshiq gulush yarandi. Qizi iceri alib qucaqlayib bagrina basdi.evin icerisi de colunden ferqlenmirdi. Bir otaqli bu menzilin qapisindan oatgina dogru kicik bir koridor var idi. ve evden nemishlik qoxusu gelirdi. Lamiye ne qeder ozunu soyuq gostermeye calishsada bacarmadi o da mehbubeni qucaqlayib aglamaga bashladi. Mehbube ise gah Lamiyenin gelishine sevinir gah da done-done ona teshekkur edirdi. Bir qeder sonra iceriden xiriltili bir ses eshidildi.
-mehbube qizim gelen kimdi?
Lamiye mehbubeni ozunden aralayib iceriye dogru boylandi, yataqda uzanmish saclari qar kimi agappaq olan, rengi ise meyit renginden ferqlenmeyen bir qadini gordu. Taniya bilmedi…
-ilahi bu Zeynebdi? Aman ALLAHIM nece deyishib o . nece yashlanib. Men onu bele goreceyimi hec tesevvurume bele getirmezdim.
Asta asta iceri dogru kecdi. zeyneb gelen qizi bashdan ayaga suzdu. Gozel geyinmsih, ince, uzun sacli ve ozu de gozel olan bu qizi kimese oxshatdi amma xatirlaya bilmirdi.
-men geldim … zeyneb ana-deye lamiye picildadi. Zeyneb ise helede basha dushe bilmirdi. Qapinin kenarinda dayanmish ve goz yashlari axidan qizina baxib sanki baxishlari ile “ bu kimdi?” deye sorushurdu. Mehbube picilti ile
-ana gelen qiz Lamiyedi-dedi. Zeynebin gozleri irilendi, Lamiyeye baxib aglamaga bashladi. Qizi nece qarshilayacagini bilmirdi. Xestelik tapandan sonra hemishe Lamiye ile rastlashib ondan bagishlanmasi ucun yalvarmagi dushunurdu. Amma xesteliyi tez bir zamanda o qeder ireliledi ki, az bir muddetde yataq xestesine cevrildi. Zeyneb lamiyeye dogru elini uzatdi Lamiye ona uzadilmish eli tutub Zeynebe yaxin geldi. Qadinin elleri tamamile qirishmish, benizi demek