geldi. Evde hec kim yox idi. sadece xadimeler ve nezrin idi. lamiye Nezrinin otagina qalxib qapini acdi. qiz helede yatirdi. Eyilib xelveti telefonunu goturdu ve ibrahimin nomresini oz telefonunun yaddashina yazib yerine qoydu. Qapidan cixib oz otagina getdi. Ve hemin nomreye zeng eledi
-alo?
-salam danishan Ibrahimdi
-beli kimdi?
-menim adim laradi. Siz meni tanimirsiniz. Nezrin menim yaxinimdir.ona komek etmek isteyirem.
-basha dushmedim. Siz ne demen isteyirsiniz?
-qulaq as mene Ibrahim. Evvelceden deyirem ki, emn zarafat etmirem. Sabah saat 09:00da**** yerde gorushek sene bir az pul verecem. Bu pul ile ozune, anana bacina ve nezrin ucun Almaniyaya ucush bileti alarsan. Almaniyada size bir qadin qarshilayacaq o menim tanishimdir. Size komek edecek
-bunu ne ucun edirsiniz?
-men istemirem ki, nezrin daha goz yashlari toksun
-bes men nece inanim ki, bu mahmudun oyunlarindan deyil
-sabah dediyim yere gelende orda mahmudu yox meni goreceksen
-yaxshi sabah dediyiniz vaxtda orda olacam
Lara desteyi asib ozunu yataga atdi.
-off nece yorulmusham bu gun-demesi ile gozlerini yumub yatmasi bir oldu.
Xestexana da ise veziyyet pis idi. shefiqeni hec cur sakitleshidrmek olmurdu. Qadin ancaq “zefer”deye aglayirdi. artqi onun psixologiyasi tamamile pozulmushdu, qadin aglini itirmishdi. Azad ise haralarda idi bilinmirdi, izi toxu yox idi. zeferin defn merasimi coshqunun ve Mahmudun ustune dushmushdu. Artqi Zefer Ahmedovun olum xeberi bir coxlarina catdirilmishdi. Bunlardan biri de Eldar idi. o dostunun olumunden cox tesirlenmishdi ve ilk teyyare ile Azerbayana gelmishdi.
sabah acilmishdi. Saat 8de Lara qalxib eynini geyindi. Otagindan cixib Coshqunun otagina girdi lakin carpayinin formasi bele pozulmamishdi, gorunur eve gelmemishdi telefonu goturub zeng etse de yene de bagli idi. lara artiq narahat olmaga bashlamsihdi. Ashgiya dushdu. Xadimeler metbexde idi. onlarla rastlashmamaq ucun xelveti evden cixdi ve Ibrahimle gorusheceyi yere geldi. Ibrahim ondan evvel