Lara da qebr ustune. Evde ise Nezrin, atasi ve xadimeler idi. mahmudun ickili oldugunu goren xadimeler ona yaxinlashmaga curet etmirdiler. Hemde qorxurdular, oz arvadini, omur-gun yoldashini hec rehmi gelmeden doyerek olduren bir insan evinde xadime ishleyen bir insana yazigi gelecek deyildi her halda.
-nezrinnnn! Ac bu zibil qapini. Oldurecem seni anandan ferqin yoxdu ele, ac bu qapini meni biyabr etmeye nece curet edersen he?! Senin kimi ovladin boyunu sinsin.eshitmirsen ac bu qapini sindirtma mene acc!!! Aaac!!
Nezrin ise hec neden xebersiz, demek olarki, yuxuya gedirdi. Son zamanlarda yashadiqlari onu tamamile haldan salmishdi ele bir qeder sonra qulaginda yuksek sesli musiqi olmasina baxmayaraq yuxuladi.. Lara ve ceyk artiq eve catmishdilar, ele qapidan iceri girende Mahmudun sesi butun evi burumushdu coshqun tez yuxari mertebeye yuyurdu. Atasini yapishib qaldigi qapidan ayirib kabinetine getirdi. Lara ise ele pillekenlerdece Mahmudun bu halina baxirdi. O teessufle bashini yelliyib hirsle picildadi
-hec deyishmemisen Mahmud, yene kecmishde nece olmusansa indi de elesen. Ozune nifret qazanirsan ancaq, nifret. Etrafindakilarin hamisi sene nifret edir. Oz dogma ovladin bele.
-qizim ne danishirsan ele orda?
Fatimenin qefil sesi onu qorxutdu. Teeccubunu gizletmek ucun uzune tebessum yerleshdirib –hec ne-deyib qoca xadimeye yaxinlashdi. Sufreni qurmaqda ona komek etmek isteyende Fatime dedi:
-Ay qizim eleme, ozum ederem sen kec eylesh
-burda ne var ki, oturmaq istemirem. Hem men bir shey sorushmaq isteyirem.
-buyur qizim sorush-deye Fatime elindeki yemek dolu boshqabi masaya qoydu.
-o hemishe bele our?
-kim qizim?
-mahmud…. Yeni hemishe bele qeddardi? Bura geldiyim daha bir gundu amma artiq ondan qorxuram
Fatime Laranin gozlerinin icine baxdi. Lara ise bu baxishlardan narahat olsada bildirmemeye calishdi
-qizim yaxshisi budur ki, ne sen sorush ne de mene cavab verim, sen de bu haqqda bir de hec kimden hec ne sorushma-deyib Fatime metbexe kecdi.