s shalvarimi ve qara koyneyimi geyindim. Qara reng mene xususi olaraq yarashirdi. Ne bileydim ki, bexdim de qara olacaq….
Hazir idim, qapidan cixarken mamamla gorushdum heyet qapisindan cixanda “baci”mla rastlashdim. Meni bashdan ayaga suzub qulagima yaxinlahsdi
-ne qeder gozel geyinsende yene de eybecer ve iyrencsen. Yaxshisi budur ki, o mektebi atasan, insanlari ozunden iyrendirme, bizi iyrendirdiyin besdi-deyib iceri kecdi. men ise yerimde donub qalmishdim. Nece hevesle hazirlashmishdim, bezenmishdim, indi ise bir kelme sozle her shey mehv olmushdu. Gunbegun nifretim artirdi bacilarima, aileme, coldeki insanlara, gozel qizlara, varli ailelere, bir sozle dunyaya….
*****Vardir her kesin bir derdi, qanayan yarasi…
Unutmaq istemediyi, puc olmush xeyallari, tukenmish umidleri,
Her gulen uzun qan, yash token gozleri…
******
Heyet qapisinin agzinda dayanmishdim. Iki secimim var idi, ya “bacimin” sozlerine qulaq asib eve qayidacaqdim, ya da cox calishib cetinlikle qebul oldugum universtete gedecekdim. Gozlerimi yumub ayagimi cole dogru atdim. Elimi qapinin desteyine atib udqundum, bir hereketle qapini ortub kuceye cixdim. Ciynimden asdigim cantadan berk berk yapisharaq avtobus dayanacagina dogru ireliledim. Yolda insanlar mene qeribe baxirdi. Duzdu maska taxmishdim uzum gorunmurdu, amma insanlara maraqli idi, menim maska taxmagimin sebebi. Hec kimi dushunmek istemirdim, beynimi bucur sheylerle yormaq meni menevi cehetden tamamile gucden salirdi. Onsuzda gucum tukenmishdi. Az kecmediki avtobus geldi, men minib bir qeder arxaya cekildim. Bashimi ashagi salib sakit dayandim. Az kecmediki avtobus tamamile dolmushdu qarshimda kimse dayanmishdi. Her defe avtobusa adam mindikce o mene dogru bir az yaxinlashirdi. Menden uzun idi, bashimi qaldirib onun uzune baxdim. O ise mene ehemiyyet vermeden pencereden cole baxirdi ve uzunde esebilik var idi, qehveyi gozlerinde derin keder var idi, saclarinda azca ag tukler, uzunde ise xirda tukler vardi, menim oglanlarda zeif noqtem