bacimi verdik ve ele aile arasindaca uzukler taxildi. Toyun vaxti deqiqleshdirildi. Yayda- iyulda olacaqdi. Texmini 3 ay sonra. Men etrafa baxib azadi gormeyince shirin sohbeti kesdim
-maam azad hani?
-qizim heyetde olmalidir, ushaqlarla oynayirdi.
Saata baxdim 4 yashindaki ushaq gece saat 10da kucede olmamalidir. Agimi buzub cole cixdim
-azad, azad-deye cagirib dar kuceye girdim. Ele bir az getmishdim ki
-medine-deye ses eshidib arxaya dondum. Kamrani arxamda gorub gozlerim boyuse de teeccubden ozumu yigishdirib
-azad hardadi?-deye narahat shekilde ora-bura boylandim. O mene bir az da yaxinlashdi.
-narahat olma, sen evden cixan kimi o eve geldi.
-ne yaxshi gel eve gedek- qabaga dushmek istemishdim ki
-hec bu vaxta kimi hiss etmedin?-deye seslenen suala ayaq saxlamali oldum.
-basha dushmedim
-sene olan sevgimi, hec vaxt basha dushmedin…. Hemishe gormezden geldin, sevgimi, en esas da meni…
Men bu sevgini bilirdim, amma onun mene etiraf edeceyi ustelik bacimla nishanli oldugu halda deyeceyini hec aglima getirmemishdim. Quruyub yerimde qalmishdim, agzimi acib soz demeye ise soz tapmirdim. O bir az yaxinlahsib duz gozlerime baxdi
-sene yaxin olmaq ucun bacini secdim-dedi. Onsuzda irilenmish gozlerim bir az daha irilenib hedeqesinden cixacaqdi.
-eclaf! Ne haqla bacimin heyatini mehv edersen?! Sen kimsen axi?! Haranin itisen ki, menim aileme qara kolge kimi cokursen?!
-sesinin tonun azalt medine, eshidecekler-deye sakit amma esebi halda picildadi. Menim ise susmaq niyyetim yox idi:
-bura bax alcaq, eger bacima gulden agir bir soz desen, onu incitsen seni oz ellerimle oldurerem-seherden beri min bir eziyyetle gizletdiyim uzumu acib nefes-nefese dayandigim insanin az qala gozune soxacaqdim-baaax, yaxshi bax! Senin sevdiyin medinenin esl uzu budur. Sende her kes kimi menden iyreneceksen, bu geceden etibaren medina kitabini bagla seide kitabini ac! Aydin oldu?! Yoxsa o cinder evinizi bashiniza ucuraram!-deyib iti addimlarla kucenin bashina cixib eve dogru