i gorub
-Azad-deye ushagin eline astaca vurur- sene demishemki, sufredekile el vurma
azad dodaqlarini buzub bashini ashagi saldi. Rahide buna dozmeyib:
-get metbexe medish versin sene
Azad iceri kecib-medish mene mamanin bishirdiyi pirojnalardan yene verde
Men gulumseyib isti shirniyati ona verdim, cay suzub qarshisina qoydum. Bu zaman mama iceri kecib:
-qizim, her shey hazirdi?
-he, maam zerife hardadi?
-yuxaridadi bezenir, yaman heyecanlidir. Elciler de geler indilere -deye mama metbexde divardan asilmish kicik saata baxdi. Men bashimi yana devirib pencereden cole baxdim…bu aylar erzinde yashadiqlarimiz gozumun qarshisina gelirdi....
**************
Mama ve Zerife fikirli halda qalarken men vicdan ezabindan olmek uzre idim.... Bir qeder dushunub ayaga qaxdim,otagima cixib yatagin ustune cokdum. Mene gore olmushdu. Bacim menim ucbatimdan bu gunde idi. Ama men ne ede bilerem axi...? Men Kamrana dememishdimki, gel meni sev. Ustelik men ona agzima geleni demishdim. Ne ede bileremki? ne bileydimki o bele bir ish edecek...?!
Ne qeder ozumu sakitleshdirmek istesemde beynimin bir terefindeki dushunceler mene meydan oxuyurdu... Ayaga qalxib eynimi geyindim. Saclarimi darayib maska taxdim, azad hele de yatirdi onu oyandirmamaq ucun asta-asta hereket edirdim... Hazirlashib ashagi dushdum, evdekilerin gozune gorunmeden qapidan cixib Kamranin ishlediyi yere yollandim. Yol boyu defelerle ozume soyub geri qayitmaq istesem de bacima gore bunu etmeli oldugumu dushunurdum... Dushunceler icinde nece catdigimi bele bilmedim. Avtobusdan dushub ofise girdim. Kamran ofislerin birinde muhasib ishleyirdi, katibenin yanina catana kimi hele de qayitmaqla-qalmaq arasinda gedib-gelirdim... Nehayet katibenin yanina yaxinlashdim....
-salam....(heyecandan olecekdim)
-salam. Nece komek ede bilerem?
-men Kamran beyin yanina gelmishdim. Yanina gire bilerem?....(dilim sozleri gucle cevirirdi)
-bir deqiqe gozleyin... Adiniz ne oldu?
-me...dine..
Katibe desteyi qaldirib -alo Kamran