i addim atmishdim ki, kimse qolumdan tutub ozune teref cekti. Tebii ki, bu Selimden bashqasi ola bilmezdi. Yene nefesini hiss edirdim. Ureyimin doyuntusu artmishdi. O ise menim gozlerime baxirdi. Birden boynuma yaxinlashdi. Onun nefesini boynumda hiss etdiyim an gozlerim yumulmushdu biixtiyar. Az sonra hec bir shey hiss etmediyimi gorub gozlerimi asta-asta acdim. O hele de mene baxirdi, uzunde ise ozunden razi gulush var idi. Men etdiyime gore cox utanmishdim, yene qizarmishdi uzum. Onun qolundan cixib mashina teref getdim.
Yol boyu hec birimiz danishmamishdiq. Selime teref baxmaq istesemde utandigimdan baxa bilmirdim. O ise sadece
-bu etiri cox beyendim-demekle kifayetlenmishdi, he bir de- bu gun qesheng gorunurdun, amma saclarini aciq qoysaydin lap yaxshi olardi-demishdi.
Eve catan kimi yene ayagimdaki dikdabanlari cixarib bir kenara atmishdim. Zala kecib divana cokdum. Selimde yanima gelib
-geze bilmirsen de bu ayaqqabilarda niye almisan axi?
-bunlari men almamisham, anan alib
O bir qeder ieli gelib
-menim anam seninde anandi-deyib otagina getdi. Men basha dushmushdum o ne demek isteyir. Ve bu menim ucun cetin bir shey deyildi, amma ortada “normal aile” yox idi….
Artiq 1 hefte geride qalmishdi. Biz bir hefte eyni evin icinde sohbet edir, danishib guler, herden dalashardiq. Amma hec vaxt aramizdaki serhed goturulmezdi….
Seher acildiqda tez yerimden qalxib metbexe qacdim. Sufreni qurmaga bashladim. Selim oyanacaqdi indilerde. Ele sufreni qurmushdum ki
-sabahin xeyr
Gulumseyerek
-seninde
Daha hec ne danishmayib yemeye oturmushduq. O birden dayanib mene baxmaga bashladi. Men ise onun baxishlarini ustumde hiss edirdim. Ona baxmamaga calishsamda hec de rahat yeye bilmirdim.
-bes sen seherler yemek yemirdin….?-onun sualinda kinaye hiss olunurdu.
-tikelerimi sayirsan?
-yox elbetde sadece nece gun qacdin menden-deyib yene yemeyine davam eledi. “menden” sozunu ise xususi vurgu ile demishdi. Men daha bir iki tike yeyib ayaga qalxdim. O qolumdan tutub