n atasi olmasa da menevi atasi sayilirdi. Men bu movzunu acmagima peshman olmushdum, sohbetin bura gelmesini hec istemirdim. Selim ayaga qalxib oz otagina getse de men hele de divanda oturmush halda qalmishdim… ovlad itirmek tebii ki, agir bir duygudur, canindan can gedir. Ilk defe o shekili gorende o korpeni qisqanmishdim. Erimi kicik bir ushaga qisqanmishdim…. Peshman idim mi? Elbetde…. Ovladim olmasa ovlad itkisinin agir oldugunu bilirdim. Ushaq iken menden boyuk bacim xestelenmishdi, qizdirmadan olmushdu. O oldukde mamamin feryadi gozlerim onunden getmirdi. Atam ise sadece susub bir nece ay sessiz qalmishdi, mumkun qalmadiqca bizle danishmazdi…. Maya gozumde bir faishe olsada,erimi menden qoparmaga calishan bir qadin olsada en azindan o da ana olmushdu ve ovlad itirmishdi. Ve selim de onun atasi idi….
Gunler otub kecdikce Selim ve menim aramdaki soyuqluq boyuyub boyuk bir boshluga cevrilirdi. Bezen ona yaxinlashib onu qucaqlayib “her sheyi kecmishde qoyaq, bagishla”demek kecirdi icimden, amma qururum buna imkan vermirdi. Men bilirdim ki,onun qaysaq baglamish yarasini qoparmishdim,amma mende ozume gore haqli idim. Amma butun gunu sakit dayanmaq ve ancaq evin icinde olmaq meni deli edirdi. herden zeng edib seide ve zerife, bezen mamagille danishsamda yenede her gun eyni sheyler meni sixirdi. Selimin uzume baxmamasi ise ayri bir derde cevrilmishdi. Mende ozumu soyuq gostermeye calishsamda herden gizli-gizli ona baxardim. O ise yene de ya tv-e baxar, yada bashini telefona salib cixartmazdi. Ve deyishmeyen bir shey-uzume hec baxmazdi, ele bil bu evde ancaq o yashayirdi, men ise evin icinde olan bir bezek eshyasi idim.
Bir gun yene evde ureyim sixilirdi, ustelik yeni ilde yaxinlashirdi. Amma bizim evde yeni il abu-havasi yox matem havasi hokum sururdu. Ayaga qalxib hazirlashib evden cixdim, sham agaci ve bir nece bezek eshyasi aldim. Dashimaq cetin oldugu ucun taksi shoferi mene komek edib eve kimi getirmishdi. Kishiye pul verib yola salarken Selim qapida peyda