və heç nə demədən cəld otaga daxil olur.
Nəzrin və qucagında yeni dogulmuş körpəsi. Bu gözəl mənzərə Rövşənə aid idi. Rövşən ona aid olanlara yavaş addımlarla yaxınlaşır, səssiz cə heç nə demədən Nəzrinin alnından öpür ona sarılır sanki qadınını birinci səfərdi görürmüş kimi. Rövşən əliylə Nəzrinin gözlərindən axan damlaları silir.
Rövşən. Şişt artıq aglamaq vaxtı deyil. Qurban olum aglama körpəmizin xətrinə.
Nəzrin başıyla yaxşı deyir. Rövşən qadının alnından yenidən öpür və ehmalca övladını yeni dogulan körpəsini qucagına alır.
Rövşən. Oglum canım oglum Yusifim həyatıma xoş gəldin (Rövşən öz atasının adını ogluna qoyur)
Nəzrinin gözləri gülür. Bu evə gəldikdən sonra ilk dəfədirki ürəkdən nəyəsə sevinir. İlk dəfədirki özünü xoşbəxt hiss edir. Rövşənin oglunu öpüb qoxlaması onu sevməsi onu çox sevindirirdi. Uşaqlıqdan arzuladıgı xoşbəxt ailə hissini ilk dəfədirki yaşayırdı. Bir il sonra ilk dəfdirki ailənin nə demək oldugunu anlayırdı.
Bir müddət belə davam edir. Uşaq Rövşənin qucagında yatdıgını görən Nəzrin övladını qucagına alıb uşaq üçün əvvəlcədən hazırlanmış beşiyə ehmalca qoyur, Rövşən səssiz dayanıb qadını izləyir daha sonra ayaga qalxıb qadınını arxadan qucaqlayır Nəzrinin üzünü özünə tərəf çevirib yenidən alnından öpür. Bəmbərk qucaqlayır və pıçıltıyla " çox sagol" deyir.
Nəzrin ərinə qarşılıq verərək ona sarılır və həmişə oldugu kimi özünü ərinin qollarında güvəndə oldugunu hiss edir.
Rövşən. Kaşki bu an heç bitməyə Nəzrin.
Nəzrin. (Ürəyində) kaşki sənin yerində Anar olaydı
Nəzrinin gözlərindən yenidən damlalar axır
Rövşən. Sənə nə olub?
Nəzrin. Sevinc göz yaşları dı
Rövşən. Yaxşı sakitləş
Zərnigarın otaga daxil olmasıyla Nəzrin və Rövşən bir birindən aralanır.
Zərnigar. (Gülür) ALLAH sizi xoşbəxt etsin
Rövşən və Nəzrin sadəcə susur.
Zərnigar. Mənim gözəl gəlinim niyə uzanıb dincəlmir?
Nəzrin. Ana yorgun deyiləm narahat olma
Zərnigar. Qızım yat bir az dincəl onsuzda bir neçə günə rahat ola bilmiyəcəksən uşaq bir dəqiqədə olsun imkan