Salam olsun sənə, ey Şəhidlər
Ağası! Salam olsun sənə, ey isti
qumlar üstündə təşnə can verən!
Salam olsun sənə, ey qəriblərin
pənahı! Bu gün biz də öz
vətənimizdə qəribik. Rəsulullahin
(s) qəlbini ağrıdanlar bu gün də
öz çirkin əməllərindən əl
çəkmirlər. Dünən sizə zülm
edənlər bu gün bizi də ağlar
qoyurlar. Düzdür ki, sənin
gününə gün çatmaz… Amma bu
gün burda da Zeynəb (s.ə) misalı
olan bir gündə neçə qardaş itirən
bacılar, Leyla misalı olan bir
gündə neçə oğul itirən analar,
Əliəsğər misalı olan qundaqda
şəhid olan körpələr, Rüqəyya
misalı olan atasız qalan balalar
var. Amma, Ağacan, Hürr misalı
olanlar çox azdır. Necə ki, səni də
tək qoydular, əhdlərini
sındırdılar… Hər an şəhid
olacağımı gözləyirəm. Heç
qorxmuram da. Bunu səndən
öyrənmişəm. Necə ki, sən şəhid
olanda həmin anlardan zövq
alaraq öz aşiqini zikr edirdin.
Amma məndən sonra gözüyaşlı
qalacaq anamdan nigaranam.
Sənin də şəhadətin Həzrəti
Zəhraya (s.ə) dağ çəkdi. (Rəvayətə
əsasən, lənətlik Şimr söyləyirdi ki,
and olsun Allaha, Hüseynin başını
kəsəndə bir xanımın səsini
eşidirdim, “Balam vay” deyirdi).
Ağa, bugün şimrlər, ömər sədlər,
yezidlər ölmədi. Sizi,
körpələlərinizi təşnə qanına
qəltan edənlər bu gün bizi də,
körpələrimizi də “uf” demədən
öldürürlər. Ey şəhidlər ağası,
şikayətim sizədir. Siz ki,
bəndələrin sıxıntılı, dar
zamanında üz gətirdiyi şəxslərsiz.
Siz ki, hər boynubükük qəlbi
sınandan yardım əlinizi
əsirgəməzsiz. İndi pənah yerimiz
siz Əhli-beyt, Babül-həvaic olan
Əbəlfəz Aga (ə), məzlumların
pənahı, xilaskarımız olan Həzrət
Qaimdir (ə.f). Bu gün biz onun
zühuru üçün təşnəyik. Allah onun
mübarək zühurunu təcil etsin.
Amin! Qəbri-Zəhra nə qədər
bizlərə pünhan qalacaq,
Nə qədər şiə Bəqidə gözü giryan
qalacaq,
Nə qədər yerdə nahaqdan
tökülən qan qalacaq,
Gəlməsən, bu tökülən qanları bəs
kim alacaq?
(Seyyid Nurəddin Dərafərin)”
Yeniyetmə sözünü tamamladı və
məktubu axar çayın sularına
yolçu etdi.