ə saxlayın,qaçan olmasın. Mən qapını sındırıb içəri keçəcəm,atəş açsam siz də mənə köməyə gəlin. Qaçsalar atışarıq.
Hüseyn:- Buranın gizli çıxışı yüz faiz vardır.
Günay:- Niyə atışırıq axı? Təslim olmasını istəsək...
Nərminə:- Səni güllələyər. Bu adam Açelya deyil Günay.
Aytac:- Dediyimi edin,haydi!
Aytacın əmri yerinə yetirildi Aytac qapını sındırıb içəri daxil oldu,amma heç kimi tapmadı,bütün komanda bir yerə yığıldı,evdə hər tərəfi axtardılar,amma heç kim tapılmadı.
Hüseyn:- Burada gözləyək?
Nərminə:- Ən yaxşısı belədir.
Aytac:-Siz gözləyin,biz Xumarla ətrafı yoxlayaq.
Xumar qapıya sarı getdi,amma nə qədər çalışsa da qapını aça bilmədi.
Xumar:- Qapı açılmır usta.
Aytac:- Necə yəni açılmır?
- Qapını arxadan kilidləyiblər.Usta,qapı açılmır!
Günay birdən divardakı qırmızı işığı gördü.
Günay:- Bomba!...
Atəşlə İskəndər hava limanına getmək üçün təşkilat binasını tərk etdilər. Elə yenicə maşına oturmaq istəyirdilər ki, bir nəfər arxadan qışqırdı:
- Əbülfəz Atəş!
Atəş arxaya döndü. Qarşısındakı oğlan düz onun başını nişan almışdı.
- Yalçın Əfəndiyevin salamını gətirmişəm Əbülfəz Atəş!
Atəş ölümü hiss etməyə başlamışdı sanki,onu ölümdən bəlkə də saniyələr ayırırdı...
Baş həkim Leylanı otağına çağırdı.
Leyla:- Qızların vəziyyəti necədi?
Həkim:- Biz əlimizdən gələni etdik,ancaq...
- Ancaq nə?
Leylanın rəngi ağappaq idi,o həkimin deyəcəklərini eşitmək belə istəmirdi.
- Ancaq nə cənab həkim?...
7.Bölüm