son barda içdiyi gəlmişdi gözünün önünə. Yataqdan qalxmaq istəyirdi ki,çılpaq olduğunu görüb bir an duruxsamışdı. Axı dünən gecə heç bir qızla bir yerdə olmamışdı..Qanlı örtük yataqdan sürüşərək çarpayının o tərəfinə düşdüyündən heç nədən şübhələnməmişdi, bardan bir qızla gecə keçirdiyi qənaətinə gələrək əynini geyinin otaqdan çıxmışdı.Telefonuna gələn 20 zəng onun təəccübünə səbəb olmuşdu.Zəng edənin kim olduğunu bilmək üçün geri zəng etmişdi.3-cü çalam zəngdən sonra telefon açılmışdı.
Kənan"Salam,bu nömrədən mənə zəng gəlib"
"Bəli, Kənan bəy.İş haqda məlumatınız qəbul edildi, şirkətimizin sahibi bu gün sizinlə görüşmək istəyir"
Kənan"Do-doğrudan? Çox sağolun, bu gün mütləq gələcəm"deyərək telefonu söndürüb cəld Ayangilə tərəf üz tutur.Şəxsiyyət vəsiqəsini orda unutduğundan məcburən geri qayıdaraq götürməliydi.Avtobusla yarım saat yol getdikdən sonra nəhayət evə çatıb qapını döymüşdü. Evdə hamı yatsada Sevda hələ də salonda oturub səssizcə ağlayıb özünə lənət oxuyurdu..Qapının döyüldüyünü eşidib Ayangil oyanmasın deyə qaçaraq açır. Kənanı qarşısında gördükdə bədəni buz kəsir, üzü gömgöy göyərərək onun ayaqda əsməsinə nədən olur.
Sevda"Kə-kən-an,mə-mən"
Kənan"Sevda, nə olub sənə? yaxşısan "
Sevda"Sə-sən? necə yə-yəni? "
Kənan"Xortlaq görmüş kimisən.Vəsiqəm burda qalıb onu götürmək üçün gəlmişəm.Deyəsən xəstələnmisən rəngin solub"deyərək cəld otağına tərəf gedib çəkməcədəki vəsiqəsini götürərək evdən ayrılır. Sevda isə heç nə anlamamış tərzdə onun arxasından baxırdı. Axı necə? Kənan heç nəyi xatırlamırdı? Bəs örtükdəki qan? Onu necə görməyə bilərdi...Bəlkə də hər şeyi bildiyi halda heç nə olmamış kimi davranırdı..Sevda ağlındakï suallara cavab tapa bilmirdi..
Kənan böyük bir ofisin qabağında dayanıb qarşısındakı binanı başdan-ayağı süzürdü.Nəhayət içəri keçərək şirkət müdirinin otağını axtarırdı. Sonda otağı tapıb qapını döyür, "girin"sözündən sonra içəri girir.Önündə olduqca baxımlı, gözəl bir qadınla qarşılaşmışdı.Geyindiyi qara qısa yupka və ağ kətan