Möcüzəli Talehim
25-ci bölüm
Saat gec olduğundan Ayan göz qapaqlarını güclə ayıq saxlayırdı.Bu gün xeyli yorulmuşdular.Bir qədər sonra artıq yuxusuzluğa tab gətirməyib başını Anarın çiyninə qoyaraq yuxuya getmişdi.Anar isə onu narahat etməmək üçün tərpənmədən dayanıb onun məsum simasını seyr edirdi.Ürəyindən kaş ki,başqa cür tanışsaydıq deyə keçiridi..Bəlkə o zaman hər şey fərqli olardı,Ayanla bir-birilərini həqiqətən sevərdilər..Əslində onu sevmədiyindən belə əmin deyildi, hər nə qədər ona olan hisslərini inkar etsədə hər gördüyündə içində ad verə bilmədiyi hisslər baş qaldırırdı...Özünə hakim ola bilmədən əliylə üzündən çənəsinə doğru sığal çəkib onu əzizləyirdi...Şoferin baxışlarını üzərində hiss edib istəmədən də olsa hərəkətini saxlayıb heç nə olmamış kimi davranırdı.Evə çatdıqlarında onu incitməkdən qorxurmuş kimi yavaş sığallarla oyatmağa çalışırdı.Hələ də oyanmadığını görüb onu şirin dillə dindirir"Əzizim,gəlmişik oyan",Ayan yuxulu olduğundan onun dediklərini qəribsəmiş kimi gözünün birini açaraq "əzizim? nə əzizimi ?"deyirdi ki,Anar qaş-göz işarəsiylə şoferin burda olduğunu başa salıb heç nə olmamış kimi sözünə davam edir"Yorğunluqdan şirin yuxuya getmişdin ,səni oyatmağa qıymadım..Get yerində rahat yat".Ayan onun yalandan şirin dilini işə salmasına əsəbləşsədə "gecən xeyrə"deyib maşından enmək istəyirdi ki,Anar"dayan"deyərək onu özünə çəkib yanağına uzun öpüş qondurmuşdu.İsti nəfəsini yavaşca boynuna verib"gecən xeyrə,balacam"d
eyərək maşının qapısını açaraq onun aşağı enməsinə yardım edir.Ayan yavaşca qulağına"Şoferə dua et"deyərək cəld qapılarını açıb evə daxil olur.Anar onun arxasından uzun müddət heyran halda baxdıqdan sonra "sür"əmri verərək Səlimin yanına qayıdır.Çıxışda onu gördükdən sonra bir şeylərin yolunda getmədiyinə adı kimi əmin idi .Səlimlə qardaş qədər yaxın idilər, onun simasına baxar-baxmaz nələrinsə baş verdiyini anlamışdı.Onun Sevdadan xoşu gəldiyini bilirdi ancaq Səlim içinə qapanıq biri olduğundan ona qəlbini aça bilmirdi.