almışdı.
Aydan:- At silahı! Yoxsa beynini dağıdaram!
Yalçının oğlu özünü itirmişdi.
Atəş:- İkiniz də silahı endirin!
Aydan:- O endirsin,sonra ser!
- Səni öldürmək istəsəm Aydana mane olmazdım,indiyə atəş açaraq səni öldürərdi. Amma mən sənin ölməyini istəmirəm. İndi de görüm adın nədir?
Yalçının oğlu tələyə düşdüyünü indi başa düşdü...
1 saat əvvəl
Aydan:- Bileti almışam.Yola düşə bilərsiniz.
Atəş:- O hələ də qapıdadır?
- Hə.Sizin çıxmağınızı gözləyir.
- Başa düşdüyümüzü bilməsin. Mən sənə işarə etməmiş nə olursa olsun atəş açma!
- O sizi öldürə bilər.
- Biz onun kim olduğunu bilmədən ölsə bizi də öldürərlər. Bizim qarşımızda kim var,bunu öyrənmək üçün sadəcə bir şansımız qalıb,o da bu adamın deyəcəkləridir. Əgər bu şansımız da əldən çıxsa edəcək tək şey bizi kiminsə öldürməyə gəlməsini gözləmək olacaq.Ya indi öldüm,ya da 5 gün sonra,mənim üçün fərq etmir Aydan...
Yalçının oğlu:- Necə başa düşdünüz?
Atəş:- Səncə bu böyüklükdə binanın ətrafı çəkməsi üçün bircə dənə də olsun kamerası yoxdur? Adın nədir?
Yalçının oğlu əlindəki silahı atdı:
- Sadiq.
- Mənimlə birgə Azərbaycana qayıdaq. Orada söhbət edərik. Necə fikirdir?
-Mən sənin düşməninin oğluyam.
- Mən sənin atanla düşmən idim.Səninlə deyil. Nə deyirsən? Gəlirsən?
Sadiq başı ilə hə cavabını verdi.Bu vaxt Atəşə zəng vurdular,zəng edən Leyla idi.
Atəş:- Qızların vəziyyəti necədir?
Leylanın titrəyə- titrəyə dediyi sözlərdən sonra Atəş bir müddət telefonu qulağında tutub dayandı.
İskəndər:- Nə olub Atəş? Yoxsa?...
Atəş:- Açelya sağdır o birilər ölüb...
Günay:- Sən bura necə gəldiyini bilmirsən?
Lunatik:- Yox,yox,bura haradır? Mənim burada nə işim var?
Nərminə:- Atəş bəyə xəbər verməliyik. Bu adam bizim işimizə yaraya bilər.
Hüseyn:- Atəş bəy mənə mesaja yazdı,o Azərbaycana qayıdır. Qızları kimsə güllələyib.
Aytac:- Eyni gündə bizi də öldürmək istədilər,həyat
ımızı bir lunatikə borclandıq.
Lunatik:- Onlar gəlir,onlar gəlir,çatırlar. Çatırlar,hə,çatırlar.
Xumar:-