t aparır. Buda Rövşənə sərf edir. Çarpayıdaki yastıq ları Nəzrinə ataraq gülməyə başlayır.
Nəzrin. Pisssss. (Qışqıraraq ) Rövşən
Rövşən. Aycan
Nəzrin. Azzar imkan ver yatəmda axı uşaq imkan vermiyəcək sabah yatmaga
Rövşən. Yaxşı da gəl heç nə etmirəm
Nəzrin. Söz verirsən
Rövşən. Söz başımın bəlası söz day gəl
Nəzrin özündən razı şəkildə çarpayıda uzanıb gözlərini tavana dikir. Rövşən də Nəzrinin yanına uzanaraq yatmaga çalışır ancaq gğzünə yuxu getmir. Hər ikisi susaraq sadəcə uzanmışdılar hir müddət sonra
Rövşən. Nəzrin
Nəzrin. (Əsəblə) off da nədi imkan ver yatımda
Rövşən. Xoşbəxtsən
Gözlənilməz sual Nəzrini çaşdırır.
Nəzrin. Sən niyə bu sualı verdin?
Rövşən. Nəbilim elə belə. Cavab verdə sualıma
Nəzrin. (Ürəyində bilmirem desədə Rövşənə) hə xoşbextəm niyədə xoşbəxt olmayım məni sevən ərim var bu gündə məni sevən birindən bir oglum Yusifim dünyaya gəldi niyədə xoşbəxt olmayəm axı?
Rövşən. Heç.
Bir neçə dəqiqə sonra.
Nəzrin qeyri ixtiyari başını Rövşənin sinəsinə qoyaraq onu qucaqlayır.
Rövşən bu hərkətə bənd imiş kimi Nəzrinə bəmbərk sarılır.
Nəzrin. Rövşən heç vaxt məni tərk etmə yaxşımı
Rövşən. Heç vaxt etmərəm başımın bəlası da sus yataq sabah oyana bilməyəcəyik
Nəzrin. Yaxşl
Hər ikisi bir müddət sonra yuxuya dalırlar.
////
Artıq gecədən hir xeyli keçmişdi. Hər kəs çoxdan yatmışdı. Gecənin qaranlıgında sükut vardı. Hıqırıqla aglayış səsi bu sükutda əks səda edirdi. Gecənin olmasına hər kəsin yatmasına rəgmən o yatmamışdı. Aglayırdı bəxtinə göz yaşlariyla üsyan edirdi. Az öncə eşitdiyi xəbər onun göz yaşlarına səbəb idi.
Səbinə. Niyə mənim olmadın? Səni hər kəsdən çox mən sevmiçdim səni illərlə gözləyən mən olmuşdum amma sən məni vecinə almadın. Niyə?
Niyə bakıdan gələn fahişəni seçdin?
Türməyə düşdün vecimə almadım. Yad ölkələrə getdin yenədə vecimə almadım. Hər evinizə gələndə mənə heç fikir də vermədin yenədə vecimə almayıb sadəcə səni sevdim
Niyə Rövşən niyə?
Nəzrindən nəyim əksik idi? O fahişədən nəyim əksik idi