axı?
Gözəllikmi? Mən ondanda gözəl idim (dahada hönkürür) neçə yerdən qismətim çıxdı amma mən geri qaytarıb sadəcə səni gözlədim sən nə etdin axı bunların qarşılıgında?
Nə axı?
Bu gün oglun oldu. Hə hə bu gün sən ata oldun. Mənim ən böyük arzum idi o uşagı sənə bəxş etmək, amma.. amma olmadı. O fahişə verdi sənə o uşagı,
Niyəəə
Niyə sevgimə qarşılıq vermədin. Niyə mənə məxsus olanları Nəzrinə bəxş etdin,,
(Əlinin tərsi ylə göz yaşlarınl silir) olsun. Sən onun ol amma məndə Səbinəyəmsə səni ondan almagı bilirəm.
And olsun anamın canına səni Nəzrindən alacam. Sən onun uox mənim olacaqsan və Nəzrin də bizə həsrətlə baxacaq!
Sən mənim olacaqsan Rövşən sadəcə mənim!
//////
Uşaqın aglayış səsi gecənin sükutunu pozur.
Zeynal yuxulu halda Nahidəni oyatmaga çalışır. Nahidə Zeynalın səsi gələn kimi cəld ayaga qalxır, beşiyə yaxınlaşıb qızını qucagına alır.
Nahidə. Zeynəbim gözəlim aglama ana yanında
Uşaqsa hələdə aglayırdı.
Zeynal Nahidənin uşagı sakitləşdirə bilmədiyini görüb özü ayaga qalxır. Uşagı Nahidədən alaraq sakitləşdirməyə çalışır. Uşaq Zeynalın hərəkətinə bənd imiş kimi sakitləşir tez. Nahidə həm təəccüblənir həmdə gülür.
Nahidə. Aa sakitləşdi
Zeynal. (Gülür) atasını istəyirdi də qızlm
Nahidə. (Gülür)
Zeynal. Zeynəbim şirin qızım atanı gördün sakitləşdin
(Zeynəb 3 aylıqıydı, Rövşənin oglundan üç ay böyük idi.)
Zeynəb sanki atasınln dediyini anlayirmiş kimi gülür.
Nahidə. Zeynal qızımıza bax elə gülürki sanki dediyimizi anlayır.
Zeynal. Anlayırda. Bilirki atasıyla anası yanındadı oda çox sevinir.
Nahidə sevinclə ərinə sarılır.
Nahidə. Kaş həmişə belə xoşbəxt olaq
Zeynal. Həmişə elə olacaq xoşbəxt lik hər zaman bizim evimizin sakini olacaq sən ürəyini üzmə
Nahidə. Inşallah
Zeynal. (Saata baxaraq) gecə saat 4 dü ee iki saata sabah açılır uşagı yatirdib özümüzdə yataq çünki sabah tezdən işdə olmalıyam
Nahidə başıyla yaxşı deyib uşagı qucagına alaraq beşiyə qoyur. Lakin uşaq beşikdə aglamaga başlayır. Uşagın agladıgın görən Zeynal cəld