Hekaye facebook...

Rövşənin evi.
Axşam çoxdan düşmüşdü. Axşam yeməyi üçün hər kəs qonaq otagənda qurulan masanın ətrafına yıgışmışdı. Rövşən az keçməmiş gəlir. Əllərini yiyub masaya otursada lakin gözləri axtarmaga başlayır. Nəzrinin olmadıgını görüb gözləriylə onu axdarır oglunun hərəkəti Zərnigarın gözlərindən qaçmır.
Zərnigar. Nəzrin yeməyi otagında yedi indi yatıb
Rövşən heç nə demədən yeməyinə başlayır. Yeməyini yesədə fikri yeməkdə deyil Nəzrin dəydi.
Rövşən. (Ürəyində ). Görəsən nə olubki bizimlə birgə yemədi? Yoxsa agrısı var?
Zərnigar. Oglum narahat olma uşaga görə tez yeməyini yedi yatdıki sonra uşaq imkan vermiyəcək.
Rövşən. Anlamadım.
Zərnigar. Deyirəm yeməyini ye fikrin Nəzrin də qalmasın yaxşıdı uşagın 40 günlüyünə qədər çox vaxt bizimlə oturmuyacaq yəqinki
Narahat olma
Rövşən cəld yeməyini yeyib həyatə çıxır. Nədənsə çox qəribəydi. Ürəyində qəribə hiss keçirirdi. Bu gün övladı olmuşdu bu gün Rövşən ata olmuşdu amma nədənsə sevinə bilmirdi. Qəlbindəki qəribə hislər ona sevinməyə icazə vermirdi. Qorxu hissi ona atalıq həzzini yaşamaqda mane olurdu.
Hə qorxu. Qorxurdu o. Səbəbsə ailə qurmazdan öncə gördüyü kirli işlər idi. Həbsxana həyatı qaçaq pullar saxda sənədlər və bu cür bir çox cinayətin baş verdiyi bir dünya. Bu dünyanın öz qanunları vardı. Bu qanunlarsa heç nəyə itaət etməzdi əsaslıcası. Bu qanunları Rövşən yazmşdı. Bu qanunları o ta ilk həbsxana həyatına daxil olarkən yazmışdı. Bu qanunda xoşbəxt olmaq yox idi. Nə qədər xoşbəxtlik isdəsən nə qədər çabalasanda sən sonda bədbəxtsən. Nəysə yarıda sənin xoşbəxtliyinə mane olur. Ən əsas sa polis.
Polis.....
Rövşən fikirlərdən ayrılaraq evə daxil olur. İkinci mərtəbəyə qalxaraq otagına girir. Həmişəki kimi Qapını arxadan kilidləyir.
Ətrafa nəzər salır. Qadını və oglu.
Oglu beşiyində heç nədən xəbərsiz məsumca yatmışdı. Çox məsum idi. Bəlkədə bu dünyada ən günahsız yeganə varlıq o idi.
Rövşən gobud əlləriylə uşagın üzünə sıgal çəkir. Uşagən şirin yatışı Rövşənin üzündə qeyri