məni"
"Sən bu gün işdə deyilsən? Mənə görə narahat olma. Özüm gedəcəm"
"Suay, gözlə dedim. Birlikdə gedəcik". Off! Yanaqlarımı hirslə şişirdim. Mən tərs, o məndən də tərs!
"Əmir!"
"Suay!". Bu səslənişi bilirdim.
"Yaxşı" - deyə razılaşdım çarəsiz qalaraq.
* * *
Şirkətin qarşısına çatınca kəməri açdım.
"Suay" - deyə Əmir səslənincə ona tərəf çevrildim.
"Bilirəm nə deyəssən. Bir daha düşün Suay. İncinməyini istəmirəm Suay!". Yaşadığı çaşqınlıqdan cəsarətlənərək davam etdim.
"Düşündüm, Əmir, çox düşündüm. Bundan başqa bildiyim yol tapa bilmədim!". Alnını qaşıdı gərginliklə.
"Anlamıram. Sənin Ağazadələrlə dərdin nədi axı? Ayazla dərdin nədi?!". Duruxsundum. Gözləməsəm də sonda bu sualı dayana bilməyib vermişdi. Sadəcə arxamda olmasını istəyirdim. Sorğusuz sualsız.
"Səbəbini soruşmayacağına dair söz vermişdin". Bunu Nərmindən başqa heç kimə deyə bilməzdim. Yoxsa...Yoxsa ölərdim!
"Dayana bilmədim, Suay! Sən həyatını yenidən məhv etməyə çabalarkən hər şeydən xəbərsiz buna göz yummağımı istəyirsən məndən!". İlk dəfə mənə səsini qaldırmışdı. Onun da səbri buraya qədər idi...
"Səni qoruyacam deyə Təranə xanıma söz vermişdim. Mənə sözümü pozdurursan".
"Yox! yox! Elə düşünmə! Əksinə sən əlindən gələnin artığını edirsən". Bezginliklə nəfəsini buraxdı. Üzümü ondan ayırıb qarşıya çevirdim.
"Sadəcə soruşma. Yalvarıram". Bilirəm, ona haqsızlıq edirdim. Haqqını heç zaman ödəyə bilməzdim, heç bir şeydən xəbəri olmadan bu qədər zaman yanımdaydı. Ancaq bu başqadı...
"Yaxşı. Öz bildiyini edəssən demək" - üzünü yoldan ayırıb mənə çevirdi - "Hər zaman arxandayam, ancaq bil ki, bu etdiyini dəstəkləmirəm". Dizinin üstündəki əlini sıxdım təşəkkür edərcəsinə, sonra qapını açdım.
"Suay" - yenidən Əmir səslənincə dayanıb ona tərəf çevrildim.
"Əgər danışmaq istəsən, buradayam". Sadəcə gülümsədim. Bilirdim dinləyərdi...
Çevrilib açıq qapıdan endim.
"Çıxışda gözləyəcəm səni" - deyib cavab verməyimi gözləmədən maşını işə salıb yanımdan uzaqlaşdı. Qalsaydı etiraz edəcəyimi