arxasından çıxdı.
"Buyurun, sizə otağı göstərim" - dedi və əliylə bizə yol göstərdi. Başımı sallayıb dəhlizdə arxasınca irəliləməyə başladıq.
Sonda, geniş liftə daxil olduq və yuxarıya qalxdıq. Aşağıdan fərqli olaraq bura qızılı rənglə bəyazın ahənginə bürünmüşdü. Geniş dəhliz, klassik əşyalar...
Hələ də adını bilmədiyim cavan oğlanın arxasınca irəliləyirdik. Qəhvəyi rəngli qapıya yaxınlaşınca ayaq saxladı və bizə tərəf çevrildi.
"Azər bəyin otağı buradı. Gələcəyinizdən xəbəri var. Sizi gözləyir" - yenə pencəyinin yaxasını düzətldi - "İcazənizlə" - deyib yanımızdan ayrıldı.
"Nə düşünürsən?" - deyə soruşdum bayaqdan səsi çıxmayan Əmirdən. Səsimə qarşı gözlərini boş-boş dikdiyi divardan ayırıb mənə çevirdi.
"Sənə, bunu etməyinə yol verməkdə düzgün edib etmədiyimi". Ah! Gözlərimi bezginliklə süzdüm.
"Mənim üçün narahat olma". Qolundan tutub gözlərinin içinə baxdım.
"Səncə mən asanlıqla yıxıla biləcək biriyəm?". Mənim gülümsəməyimin əksinə onun baxışları hələ də dəyişməmişdi. Əlimi aşağı endirib dərindən nəfəs aldım.
"İndi, girək bu işi həll edək". Başını yuxarı-aşağı doğru sallasa da bir cavab vermədi. Əlimi qaldırıb astaca qapıya vurdum.
"Buyurun" - deyə içəridən səs gəldiyində əvvəlcə ətəyimi düzəltdim, sonra dəstəyi aşağı çəkdim.
İçəri daxil olan kimi diqqətimi masa arxasında əyləşmiş əsmər adam çəkdi. Hardasa otuz neçə yaşı olardı. Hmm...Demək, kralımızın şəhzadəsi bu adam idi...
Gülümsəyərək ayağa qalxdı.
"Buyurun" - deyə əli ilə içərini işarə etdi. Gözlərimi Əmirə çevirdim. Ona elə baxırdı, sanki gözləri ilə ultrasəs müayisəni edirdi.
"Qaraciyərdə vəziyyət necədi?" - deyə Əmirin eşidəcəyi tərzdə fısıldadım Azər bəyə doğru irəliləyərkən.
"Nə?" - çaşqınlıqla soruşdu gözlərini mənə çevirərək. Cavab olaraq çiyinlərimi çəkdim.
"Suay xanım siz olmalısınız. Xoş gəlmisiniz". Azər bəyin mənə doğru uzatdığı əlindən tutub sıxdım və geri çəkdim. İri, qəhvəyi gözlərini məndən ayırıb Əmirə çevirdi.
"Əmir, mənim əvəzimə sizinlə əlaqə saxlayan şəxs" - deyə