ə gözləri ilə verdiyi sualı cavablayarkən başını salladı.
"Xoş gəlmisiniz" - dedi bu dəfə Əmirə əlini uzadaraq. Əmir əvvəlcə adama sonra ona uzatdığı havadakı əlinə baxdı.
"Xoş gördük". Sonda adamın əlindən tutmuşdu.
"Buyurun, əyləşin" - əli ilə rahat divanı işarə etdi. Biz əyləşincə o da həminki yerdə öz yerini aldı. Mədəni birinə bənzəyirdi. Eləcə də ağıllı.
"Atam vacib iş üçün tezdən Fransaya getməli oldu. Sizə təəssüfümü çatdırmağımı istədi. Sizinlə olan danışıqlardan xəbərim var. Rahat ola bilərsiniz". Sözlərinə qarşı biraz daha rahatladım. Ən azından sıfırdan hər şeyi izah etməyə ehtiyac yox idi.
"Düzü, belə bir şey gözləmədiyimiz üçün tərəddüt yaşadım. Əgər hər şeydən agahsınızsa sevindim". Barmaqları arasında döndürdüyü qələmi masaya qoydu.
"Bəli, o cəhətdən narahat olmayın. Elə bir təkliflə gəldiniz ki, bizə, sizi rədd etmək şansı vermədiniz". Yerində dikəlib əllərini masa üzərində birləşdirdi. Dodaqlarında səmimiyyətsiz gülüş var idi.
"Maraqlısı da odur ki, şirkətimiz haqda bütün məlumatları əldə etmisiniz". Qaşının birini eyhamla qavaya qaldırdı.
"Bu, daha çox Zahidovlara yardım deyildə başqa məqsəd güddüyünü düşündürdü bizə". Ağıllı adam olduğunu demişdim. Gözlərimi Əmirə çevirincə göz-gözə gəldik. O da bu sualın cavabını bilmək üçün can atırdı, əminəm.
"Azər bəy, hər kəs öz maraqlarını güdür. Məncə, sizdə də belə olmasaydı burada olmazdım". Bir an üzümə eləcə baxdı, sonra geriyə söykəndi. Ah, deyəsən bu cavabı gözləmirdi.
"Əlbəttə, sizin dediyiniz kimi hər kəs öz maraqlarını güdür". Gülümsəsə də üzündəki məmnuniyyətsiz ifadə diqqətimdən yayınmamışdı. Masanın üzərindən mənə doğru əyildi.
"Ancaq ki, mənə həqiqətən maralıdı" - gözlərini qıydı - "Sizin Ağazadələrlə probleminiz nədi?". Bu adam artıq özünə aid olmayan işlərə baş qoşmağa başlayırdı.
"Bu mənim şəxsi məsələmdi. Mənə, sadəcə, sizin vasitəçiliyiniz lazımdı" - onun kimi mən də gözlərimi qıydım - "Sizə də mənim layihəm". Cavabıma qarşı kiçik qəhqəhə atdı. Ancaq içdən-içə necə yandığını