a üzərimə tullandı adımı qışqıraraq. Qollarımı incə belinə dolayıb başımı boyun girintisinə yerləşdirdim. Onun üçün o qədər darıxmışdım ki...Başqa vaxt olsa artıq məni boğmaq üzrə olan cılız qollarını bir-bir sındırmışdım.
"A-xır ki, gəldin" - səsi titrəyincə onu özümdən ayırdım. O qəhvəyi gözləri yaşlarla doluydu.
"Ağlama gözəlim". Baş barmaqlarımla tək-tək sildim yanağına süzülən yaşları. Ağladığı zaman körpə qız uşaqlarından bir fərqi yox idi.
"Heç gəlməyəcəksən sandım. Sənin üçün çox darıxmışam" - deyib yenidən qollarını boynuma doldadı.
"Mən də, gözəlim, mən də" - fısıldadım saçlarına doğru.
"Bir daha getməyəssən hə?". Bu sualın cavabını özüm belə bilmirdim. Gedəcəkmiydim?

Qollarını məndən ayırıb qaşlarını çatdı.
"Gedəssən?" - ağlamsınaraq soruşdu. Gülümsəyərək yanağından öpdüm.
"Getməyəcəm"
* * *
Divanda əyləşmiş, Nərminin dizlərim üstdə olan saçlarını sığallayırdım. Onu görmədiyim müddət ərzində saçlarını saraltmış, qoluna döymə vurdurmuşdu. Ah, təbii ki, döymədə yeni sevgilisinin böyük rolu var idi. Oğlanın bədəni sözün əsl mənasında Təbriz xalçasına bənzəyirdi. Bədənində təmiz yer tapmaq, Marsda su tapmaqdan daha çətin idi. Adamı şəhərdə barmaqla göstərirdilər. Motosiklet sürür, yas mərasimindəymiş kimi, ancaq qara rəngdə geyinir. Bizim qızın onu hardan tapdığını deyə soruşsaz...Oralara girməmişdim belə. Ən əsası rəfiqəmi xoşbəxt edirdi və ona Sənanı unutdurmuşdu. Bu mənə bəs idi. Sənan demişkən. O gecədən sonra ondan bir xəbər yox idi. Olmasında!
"Niyə gəldiyini xəbər vermədin?". Səsi incik dolu çıxmışdı. Gözlərini qaldırıb mənə baxdı. Tam olaraq bu sualı nə zaman verəcəyini düşünürdüm.
"Bilirsən, yalnız qalmaq istəyirdim. Bu qədər zamandan sonra qayıtmaq asan deyil" - gülümsəməyə çalışdım - "Həm sonra sənə sürpriz edəcəkdim, tərsinə oldu".
"Xədicə ağzından qaçırdı" - dedi bicliklə gülümsəyərək. Ah, Xədicə...!
"Əminəm, sən də ağzından qaçırması üçün əlindən gələni etmisən"
"Eh, biraz elə oldu" - deyib göz vurdu. Dəli qız...! Xasiyyəti