q istəməsi şıltaqlıqdan başqa bir şey deyildi. Saranın bu gün artıq ikinci qayda pozuntusu etdiyindən xəbəri yox idi. Sanki bir ay ona mərkəzin bütün qaydalarını unutdurmuşdur. Sevil xanım föyenin ta o başından kiminsə hikkə ilə uzun dabanlı kablokla polu parketdən olan dəhliz ilə onun otağına yaxınlaşdığını sezmişdir. Səsi izləyən Sevil xanım qapını açıb girəndə səziz təbəsümlə onun üzünə baxdı və düşündü ki qaydalara öyrəşmək üçün ona biraz vaxt vermək lazımdır.
-Hə Sara necədir? İşə öyrəşə bilirsən?
Sara qolundakı saata baxırmış kimi nazlana-nazlana Sevil xanımın qarşısında sanki şou göstərirmiş kimi:
-Saat on ikidir. Artıq üç saat bundan əvvəl mən işə başlamışam. “Yer üzərində ən böyük bədbəxtçilik işsizlıikdir. Allah heç kimi işsiz qoymasın.”-Amin
-Min dəfə amin
-De görüm hansı filimdəndir?
-Əlbəttəəki “Gün keçdi” filimindən. Axı biz dəfələrlə birlikdə o filimə baxmışıq. Yaddındadır sən həmişə mənə deyirdinki, mən böyüyəndə kamukaze olacam. 
-Səndə gülürdün.
-Təbii ki gülərdim. Axı sən kamukadzenin nə olduğunu heç bilmirdin. Eləcə kamukadze olmaq istəyirdin.
-Mən Leyla Şıxlıniskanın o roluna vurulmuşdum. Məktubda Kamukadze imzası çox xoşuma gəlirdi. Maraqlıdı mence elə həyat, elə sevgi. 
-Nə o vaxt razı idim sənin kamukadze olmağına, nə də ki indi razıyam. Bu məsələ bağlıdı Sara xanım. Keçək əsas məsələyə-işimizə. 
Sara yenədə komik bir vəziyyətdə jestlər və mimikalardan son dərəcə qeyri-peşəkar istifadə edərək duzlu yumur yaradaraq davam etdi. 
-Əlbəttə! Çox hörmətli Sevilm xanım siz necə deyirsinizsə bütün təfərüatları ilə məhz elədir.
Sevil xanım gülümsəyərək:
-Mənim dəli qızım sən nəvaxt ağılanacaqsan. 
Daha sonra Sevil xanım bir anlıq düşüncələrə qərq oldu. O düşüncələrə ki, onlar Solmazın-Saranın anasının tələbə vaxtı qızlarla etdiyi zarafatların qırılmış fraqmetlərini bir-birinə caladı. Sükutla Saraya baxıb dedi:
-Necədə oxşayırsan Solmaza mənim gözəlim. Sənin bu günlərini görmək Solmaza nəsib olmadı. 
Sükuta eşidilməyən bu cümlələrin