yaratdığı səsizliyi Sevil xanımın hıçqırtısı pozdu. Sara nə baş verdiyin anlamadı. Sevil xanım yerindən qalxaraq Saraya tərəf qaçdı və onu qucaqlayıb ağlamağa başladı. Sara qeyri-ixtiyari onu qucaqladı və ağlamağa başladı. Amma nə üçün ağladığını bilmirdi.Sanki həmin an Sevil xanım onun ruhunu oğurladı, qəlbinə sığal çəkə-çəkə hıçqırtılı səslə qulağına ağla deyə pıçıldadı.
-Xala nə olub sənə? Niyə ağlayırsan? Bax söz verirəm heç vaxtı kamukadze olmaq istəməyəcəm bundan sonra. 
Daha sonra yumurunun işə yarayacağını anlayaraq birazda məzəli alınması üçün sanki Sevil xanımın ağlamasından qorxan balaca qızcığaz kimi dodaqların büzərək:
-Bax xala meni qorxuzursan ha...
Sevil xanım ani olaraq onu bürüyən auranı üzərindən atdı. Saranın qorxudmaq. Bu ola bilməz. Sevil xanım həmin an əsl mahiyyəti anlamadı. O Saranın bu sözü onu sakitləşdirmək üçün dediyini anlaya bilmədi. Elə başa düşdü ki, ona əzab verir və həqiqətən qorxudur. Ümumiyyətlə Sevil xanım belə məsələlərə son dərəcə həsas yanaşırdı. Saranın iyirmi üç yaşı olmasına baxmayaraq hələdə onun gözündə külək kimi xəfif yarpaq kimi zərif balaca qızcığaz idi. 
-Qorxma quzum mənim.
Deyərək göz yaşlarından nəmlənən yanaqlarına yapışmış tellərini sığalıayaraq yığışdırmağa başladı.
-Xala de görüm nə olub? Niyə ağlayırsan?
-Heç nə olmayıb. Daha doğrusu çox şey olub. Qızım böyüyüb pisxoloq olub. Məni güldürməyə çalışır. Daha nə olsun?!
-Amma sən ağlayırsan xala.
-Dünən axşam sənə zəng edib danışdığım uşaqlar yaddıma düşdü. Onların içində on dörd yaşlı kamukadze var Sara. Başa düşürsen on dörd yaşlı uşaq və kamukadze. 
-Xala axı o kamukadzedisə sən onu orda necə görə bildin?
-Necə yəni necə görə bildin? Onu tərbiyyə müəsisəsinə yerləşdiriblər.
-Axı kamukadze tərbiyyə müəsisəsində ola bilməz. Əgər tutulubsa demək kamukadze deyil.
-Afərin mənim ağılı qızıma. Afərin...
Hər ikisi biraz ara verib bir-birilərinə baxaraq güldülər. Sara elə başa düşdü ki, Sevil xanıma nəsə anladır. Amma Sevil xanım onun anlaya