Çox ibratəmiz bir çıxışdır...
İmam Hüseyin (ə) və Valideynə hörmətin dünya mükafatı..
Mərhum şəhid Ayətullah Dəstğeyb (r.ə) kitabında çox maraqlı hekayələr yazıb. Dahi alimlərdən birinin həyatı haqqında belə yazır: (Alim) deyir bir cümə axşamı piyada Kərbəlaya getdim. O vaxtlar Nəcəf alimləri cümə axşamları piyada Kərbəlaya gedirdilər. Deyir axşam çatdıqda çox yorğun idim. Səhv etmirəmsə Ayətullah Seyyid Cəmaluddin Gülpayiqaninin həyatı haqqındadır. Deyir yorğun olduğumçün hərəmə bu halsız vəziyyətdə getmək istəmədim. Yorğun olduğum üçün tez yuxuya getdim.Yuxuda gördüm İmam Hüseynin (ə) hərəmindəyəm. Ziyarətnamə oxumaq istəyirdim ki, bir kəndli cavanın İmam Hüseynin (ə) hərəmə daxil olduğunu gördüm. Əlini sinəsinə qoyub "Salam olsun sənə ey Əba Əbdillah" dedi və gülümsədi. Zərihə tərəf baxanda gördüm ki, İmam Hüseynin zərihi açıldı Əba Əbdillah bayıra çıxdı. Cavanın salamını verib ona baxaraq gülümsədi. Deyir mən yuxudan oyandım. Fikirləşdim görəsən nə yuxu idi ki,gördüm. Daha yuxu tutmadı məni. Dəstəmaz alıb İmam Hüseynin hərəminə gətdim. Qonaq evində yuxuda gördüyüm kimi oyaq halda da hərəmə daxil oldum.Ziyarətnamə oxumaq istəyirdim ki, yuxuda gördüyüm cavanın hərəmə daxil olduğunu gördüm. Dayandı salam verib təbəssüm etdi. Amma mən hər nə qədər hərəmə baxdımsa İmam Hüseyni görmədim. Yaxınlaşıb soruşdum: Ey cavan sən kimsən? Ya Allah övliyası ya da ariflərdənsən. Dedi: yox ağa mən Kərbəla yaxınlığındakı kəndlərdən birindənəm. Dedim: Mən səni yuxuda belə görmüşəm. Dedi: Siz də mütləq adi kəslərdən deyilsiz ki, bu yuxunu sizə göstəriblər. Oturduq. Dedi: Mən ata anamın yeganə övladıyam. Uşaq vaxtlarımdan onlar hər cümə məni Kərbəlaya gətirirdilər. Getdikcə mən böyüdüm onlar yaşlandı. Əvvəllər onlar məni gətiridi indi mən böyümüşdüm onları gətiridim əvəzini çıxırdım cümə axşamları mən onları gətirirdim. Növbə ilə bir cümə axşamı atamı digər cümə axşamı anamı gətirirdim. Bir ulağımız vardı mindirib gətirirdim. Cümə axşamlarından birində atamın növbəsi idi. Bu cümə