r idi.
-Sən ... nə olub?Xətrinə dəyən olub?
Danışmaq şansı verilsəydi sirri ilk söyləmək istədiyim insanın o olmasına baxmayaraq ağzım qıfıllanıbmış bir kəlimə belə etmədən sadəcə gözümün yaşını axıtmaqla məşğulam. O əlləri ilə üzümü ovcuna alıb gözlərimi silməyə başladı.
-Yaxşı sakitləş. Qorxma mən burdayam-deyib məni qucaqladı. 1 il 10 il 100 il keçsə belə və mənə qarşı nə günahlar işləsə belə mən yəqinki həmin gün üçün ona həmişə borclu qalacam və həmişə təşəkkür edəcəm. Mən başım onun sinəsində sakitləşməyə çalışmaqla məşğul idim. Təsəvvür edirsiz bu necə romantik idi? Mən sanki hər dəfə 2 dünyaya səyahət edirdim. Biri təhlükə və adrenlin dolu qorxu filmi kimi digəri isə romantika və hislərlə zəngin romamtik komediya filmi kimi... Belə bir romantik anı yalnız mənim baş bəlası ac qarnım poza bilərdi. Mədəmdən gələn və ac olduğumu dünyaya hayqıran qurultu səsi ilə Həsən mənim üzümə gülümsəyərək baxıb:
-Sən acsan? Buna görə bayaqdan ağlıyırsan?
Mən onu özümdən aralayıb, utanaraq:
-Ac olmaq günahdı?
-Restorana getmək istəyirsən?

-Yox istəmirəm.
-Narahat olma and içirəm sənə barmağımla belə toxunmayacam.
-Yox yenə də istəmirəm.
-Bes onda bu saatda sənin bu ax qarnını harda doyuraq?
Mən məzlum simayla ona baxıram.
-Yaxşı dayan , orda kimi dükan var bir baxaq.
Mən ayağa qalxıb onun dalınca gedirəm, ikimiz də mağazaya daxil olub rəfləri gəzirik. Və mən sevincək halda əlimdə BigBon paketi ilə kassanın qarşısına gəlirəm.
-Sən həqiqətən bunu yeyəcəksən?
-Hə , nolub ki?
-Bu orqanizm üçün çox zərərlidi...
-Amma dadlıdı və ucuz...
-Sən həqiqətın həkimsən?
-Yox mən polis tərəfindən bandaya yeridilmiş agentəm.-tutuldum. Bu mənim həmişənetdiyiç zarafatlardan idi amma indi bu zarafat ciddiyə çevrilmişdi. Mən tərəddüdlə Həsənim üzünə baxıram, yalvarıram ki o bunu elə zarafat kimində qəbul eləsin.
-Ha ha ha. Bu zarafatların vaxtı keçib, təzə istehsalat yoxdu?
Mən üz gözümü büzərək:
-Əmi, sizdən qəfədan var?
-Hə var qızım.
Həsən söhbəti