doğrusu. Hələ rəsmi olaraq işçimiz olmamağınıza baxmayaraq bu qədər açıq sözlüsünüz". Ah, bu adam mənə söz vururdu indi?! Eyhamla qaşımın birini havaya qaldırdım.
"Yoxsa, qərarınızdan dönmək fikrinizmi var?"
"Əlbəttə, yox. Sizin kimi bacarıqlı birini əldən buraxmaq axmaqlıq olar".
Sonra bir şey xatırlamış kimi ayağa qalxıb masaya yaxınlaşdı. Əlinə aldığı sənədlərlə mənə yaxınlaşıb qarşımdakı kiçik masaya yerləşdirdi.
"Bunları imzalayandan sonra bizim şirkətin baş memarı olacaqsınız". Lazımi səhifələri açıb mənə uzatdı. Bütün bu sənədlərdə yazılanları bir-bir oxumaqdan yana olmadığımdan göstərdiyi yerləri imzaladım.
"Bir daha şirkətimizə xoş gəldiniz"
"Bir daha xoş gördük". Artıq rəsmi olaraq Zahidovlar şirkətinin baş memarı idim! Bura gələrkən heç bunu xəyal etməmişdim belə.
Sənədləri bağlayıb bir kənara qoyduqdan sonra yenidən həminki yerində əyləşdi.
"Artıq baş memarımız olduğunuz üçün sabah qazandığımız uğur şərəfinə keçiriləcək yığıncaqda sizi də görmək istərik". Bir başa dediyi sözlərə qarşı bir anlıq çaşqınlıq yaşadım. Bir bu çatmırdı!
"Əslində...Mənim sabah işim var". O gecədən sonra heç bir yığıncaqda iştirak etməmişdim. Ümumiyyətlə, o qədər insanın bir arada olduğu yerlərdən uzaq qaçmışdım.
"Doğrusu, əksər insanlar sizinlə tanış olmaq üçün gələcəklər. Bizi çətin vəziyyətdə qoymaq istəmərsiniz yəqin ki" - sona doğru səsinə eyham qatdı. Off! Qorxduğum tam da bu idi! Mən şöhrət olmaq istəməmişdim ki! Üzümə gözlənti ilə baxdığını görüb çarəsizcə başımı salladım yuxarı-aşağı.
"Orada olacam"
* * *
İş çıxışı idi. Avtoparkda avtomobilimə doğru irəliləyirdim. Yorucu gündən sonra bir də özümə sabahkı yığıncaq üçün geyim tapmalı idim. Off! Bir bu çatmırdı! Nərminlə əlaqə saxlasam yaxşı olacaqdı. Onun butikində mənim üçün bir şey olmamış olmaz.
"Suay, gözlə!". Arxadan biri mənə səslənincə ayaq saxlayıb geriyə çevrildim. Tanımadığım adam qaçaraq mənə tərəf gəlirdi.
"Suay!" - tənginəfəs olaraq qarşımda dayandı. Bu adam da kimdi belə?