kresloda əyləşdim. Çox gözəl butik olmuşdu bura. Əsasən klassik əşyalar üstünlük təşkil edirdi. Bizim dəli qız öz işinin müdürü olmuşdu artıq.
"Bu da sizin paltarınız...!" - deyə Nərmin qarşıma keçincə udqunmalı oldum. Oha! Ağzım açıq qalmışdı...Krem rəngli, sadə və bir o qədər gözalıcı idi...
"Bu...bu çox gözəldi...!"
"Hələ bu harasıdı ki" - deyib arxasını çevirincə sözün əsl mənasında vuruldum bu paltara. Kürəyi açıq, bel hissəsindən iplə yığılma idi. Üzərində heç bir işləmə yox idi. Elə gözəlliyi də onda idi.
* * *
Artıq vaxt idi. Üzərimdə həminki möhtəşəm geyimlə aynada əksimə baxırdım. Saçlarımı Nərminin təqidi ilə hördürüb sol çiynim üzərinə atmışdım. Nə imiş...Kürəyimlə oradakı xanımlara meydan oxuyacaqmışam! Ah, dəli qızın fantaziyaları sadəcə...
Azər bəy qapıda olduğunu mesajla xəbər verincə Nərminlə sağollaşıb butikdən ayrıldım. Nə qədər mənim üçün əziyyət çəkib gəlməməsini desəm də razı olmamışdı.
Gələcəyimiz yerə çatınca yolun kənarında dayandıq. Sürücünün açdığı qapıdan əvvəlcə Azər bəy endi, sonra kömək olmaq üçün əlini mənə uzatdı. Havadakı əlindən tutdum dəstək alırcasına və başımı azca aşağı əyib avtomobildən endim.
"Sizi gözdən qoymaq olmaz" - dedi Azər bəy mənə doğru gülümsəyərkən.
"Niyə?"
"Həm belə gözəl, həm bacarıqlı...Memarımızı itirməyimiz an məsələsidi" - deyincə istəmsizcə güldüm. Üst-üstə gələn xoş sözlə hansı xanımın ruhu oxşanmaz ki.
Birlikdə girişə doğru addımlamağa başladıq.
İçəri girən insanlardan gördüyüm qədəri ilə burada hər kəs göstəriş yarışında idi. Yuxarıdan aşağıya doğru özümü süzdüm. Mən kimə deyirəm?
İri qapıdan içəri girincə geniş dəhlizdə bir qapı daha qarşıladı bizi. Həmin qapıdan da içəri daxil olan kimi olduqca şık bir məkanla qarşılaşdım. Ətraf qızılı rənglə bəyazın ahənginə bürünmüşdü. Ara-ara yaşıl rəngə də rast gəlmək olardı. Arxa fonda həzin musiqi səslənirdi...
"Gəlin" - deyə Azər bəy səslənincə irəliləməyə başladım. Hündür, dairəvi masa arxasında dayanmış insanlara yaxınlaşdıq. İki