a cəht göstərirdi öz yerindən.
"Xeyr, ancaq şirkətimizdə işçi olaraq görmək istərik". Azər bəyin mənə baxaraq gülümsəməsinə qarşı sadəcə dodaq qıvıra bildim. Necə hiss etdiyimi belə bilmirdim. Sadəcə dərin nəfəs aldım. Ən qısa zamanda buradan çıxmağı ümid edirdim.
* * *
"Suay xanım, möhtəşəm layihə idi. Təbriklər"
"Təşəkkürlər" - orta yaşlı adama gülümsəyərək eyni tərzdə cavab verdim. Alınmışdı! Biz qazanmışdıq! Sonda aylardı üzərində çalışdığım işim müvəffəqiyyətlə başa çatmış, Ağazadələrə zərbəmi vurmuşdum. Artıq yeni həyatımın təməlini qoyma vaxtı idi...
Qapıdan çıxan zaman gözlərim qeyri-ixtiyari ətrafda gəzinməyə başladı. Qərar verildikdən sonra Ayaz otağı tərk etmişdi. Bir saat boyunca həmin otaqda necə oturduğumu belə bilmirəm. O qara gözlərini bir an olsun gözlərimdən ayırmamışdı...
"Suay xanım, təbriklər". Azər bəy gülümsəyərək əlini mənə uzatdı.
"Mən də sizi təbrik edirəm" - havadakı əlindən tutdum. Sonra çıxışa doğru irəliləməyə başladıq.
"Çox sağolun, ancaq bu təmamilə sizin uğurunuzdu. Sizin sayənizdə şirkətimiz yenidən itirdiyi nüfuzunu geri qaytaracaq". Qürur hissi keçirirdimmi? Xeyr! Onların qazanılmış nüfuzu bircə qram belə məni maralandırmırdı!
"Mən memaram və bu mənim işimdi"
"Məncə siz öz bacarığınıza dırnaq arası baxırsınız" - ayaq saxladı - "Siz möhtəşəmsiniz".
"Təşəkkürlər" - gülümsədim. Yenidən irəliləməyə başladıq.
"Qərarınızı eşitmək üçün səbirsizlənirəm". Ah, bir də o var idi. Bəlkə də yeni həyatımın ilk addımlarını elə buradaca atma vaxtı idi.
"Sizinlə işləmək mənim üçün zövq olar". Əvvəlcə çaşqınlıqla üzümə baxdı, sonra gülümsədi.
"Zahidovlara xoş gəldiniz"
Çölə çıxandan sonra Əmiri görərəm deyə ətrafa baxmağa başladım. Azər bəy onunla getməyi təklif etsə də razılaşmayıb Əmiri gözləməyə qoyuldum. Haradıda axı? Gözlə demişdi.
"Suay!". Bu qalın səs...Ayaqlarım yerə yapışdı sanki. Nə istəyirdi axı?! Addım səsləri getdikcə yaxınlaşdığından ayaqlarımı güclə hərəkətə gətirib səki boyunca irəliləməyə