i bürümüşdü. İlahi, başımı itirəcəkdim! Hansı ara bu vəziyyətə gəlmişdik?!
"B-burax" - adam əlini Ayazın boğazındakı əlinin üstünə qoymuş, itələməyə çalışırdı. Öldürəcəkdi onu!
"Burax, Ayaz!". Qışqırmağıma baxmayaraq məni eşitmədi belə. Əlinin altında çırpınan adama öldürücü baxışlarını göndərirdi.
"Bəsdi! Dayan artıq! Öldürəcəksən!" - var gücümlə qışqırınca çaşqınlıqla gözlərini mənə çevirdi. Əlindən xilas olan adam maşına söykənmiş, dərin-dərin nəfəs alırdı.
Ayazı arxamda qoyub aralarına keçdim.
"Çox üzr istəyirəm. Mənim günahımdı". Adam başını qaldırıb elə bir baxdı ki, üzümə. Udqunmalı oldum.
"Siz dəlisiniz!" - dedi qəzəblə dişlərinin arasından nifrət dolu baxışlarını bir Ayaza bir mənə çevirərkən. Ayaz yenə ona doğru həmləyə keçincə son çarə olaraq arxaya çevrilib əlimi sinəsinə qoydum. Hərəkətsizləşdi...Əlimin altındakı bədənin gərildiyini anbaan hiss edirdim. Gözlərini adamdan ayırıb mənə çevirdi. Sinəsi tez-tez enib qalxırdı.
"Bəsdi. Onun bir günahı yoxdu" - əlimi aşağı endirdim. Yanından keçəcəkkən biləyimdən tutmasıyla ona tərəf dönməli oldum.
"Birdə mənə toxunmağa cürət etmə demişdim!" Biləyimi hirslə çəkib əlindən xilas etdim.
"Getmə, danışaq". Üzümə vuran nəfəsinə dayana bilməyib bir addım gerilədim. Yox! Yox! Elə peşmanlıq dolu baxma!
Cəld geriyə çevrilib çantamı aldım və irəliləməyə başladım.
"Dayan!" - deyə arxadan səslənməsini eşidincə daha sürətləndim ağrıyan ayağıma inad. Qarşıma çıxan ilk taksiyə əl sallayınca dayandı. Qapını açıb əyləşdim və sadəcə sürməsini istədim.
Telefonumu çantamdan çıxarıb Əmirə zəng etdim.
"Hardasan?!" - cavab verməsini gözləmədən qışqırdım bütün hirsimi ondan çıxarcasına.
"Tamam unutmuşam! Baş qalıb ki!". Səsi gərgin idi.
"Nə olub?!"
"Xədicənin sancısı tutub xəstəxanaya gətirmişəm"
"Nə?! Necədi indi?!". Yeddi aylıq hamilə idi. İlahi, körpə bu qədərmi tez gəlir?!
"Narahat olma indi yaxşıdı. Bu aylarda olur belə sancılar"
"Adresi ver gəlirəm!"
Xəstəxanaya çatan kimi taksinin pulunu